24 GODZINY

poniedziałek, 7 listopada

2011-11-07T16:44:00.003+01:00

Panie,zawsze będziesz obok mnie.

Poblisko dwóch latach czytania codziennie Ewangelii i nieporadnym Jejtłumaczeniu (sobie), postanowiłem zawiesić pisania bloga. Może nazawsze, a może tylko na jakiś czas.

Każdego dnia miałem czas, by zajrzeć do Pisma. Często, za częstoGo nie rozumiałem. Prowadziłem tego bloga dla siebie. Wiem, że toegoistycznie, ale tylko dla siebie. I to co robię teraz też jestmoim wyborem.

Tak będzie uczciwie.

Niebędę kolejny raz płakał na swoim losem, ale wiem jedno: nie mamżadnego prawa pouczać innych (a robiłem to), ale mam prawo walczyćo swoje życie (a robię to kulawo).

Wielubraci mi nie przebaczyło, jawybaczam wszystkim i proszę Was o modlitwę w moich zmaganiach. Możejeszcze sto razy upadnę, ale wiem, że zawsze obok mnie jest Jezus,więc się podniosę.

Niezawsze Go rozumiem, ale czy On rozumie mnie?

Łk17, 1-6

Jezuspowiedział do swoich uczniów: "Niepodobna, żeby nie przyszłyzgorszenia; lecz biada temu, przez którego przychodzą. Byłobylepiej dla niego, gdyby kamień młyński zawieszono mu na szyi iwrzucono go w morze, niż żeby miał być powodem grzechu jednego ztych małych.

Uważajciena siebie. Jeśli brat twój zawini, upomnij go; jeśli żałuje,przebacz mu. I jeśliby siedem razy na dzień zawinił przeciw tobiei siedem razy zwróciłby się do ciebie, mówiąc: «Żałujętego», przebacz mu".

Apostołowieprosili Pana: "Przymnóż nam wiary". Pan rzekł:"Gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, powiedzielibyścietej morwie: «Wyrwij się z korzeniem i przesadź się w morze», abyłaby wam posłuszna".

niedziela, 6 listopada

2011-11-06T16:31:00.001+01:00

Nielubiłem tej naiwnej opowieści, naiwnej poetycko. Drażniła mnie do dzisiaj. Posłuchałem w kościele młodego kleryka i uwiodła mniejego interpretacja.

Przedtygodniem drwiłem z młodego księdza, bo ten zadrwił z Ewangelii iz dzieci. Teraz bałem się powtórki, bo młody kapłan krążyłniebezpiecznie po kościele. Chciałem pójść do spowiedzi, ale gdyten zasiadł w konfesjonale, zrezygnowałem.

Wysłuchałemjednak kleryka, czwartego roku poznańskiego seminarium i byłemurzeczony. Spokojem, opanowaniem i wytłumaczeniem Pisma. Robił todelikatnie, bo większość słuchaczy, to dzieci, ale na pewno nieinfantylnie. A zadanie miał trudne. Musiał przekonać nie tylkonajmłodszych, ale i mnie, który za Ewangelią św. Mateusza nieprzepada. Drażni mnie naiwność, zwłaszcza w warstwie literackiej.A jednak...

Dziękuję.Warto czasami słuchać i chcieć zrozumieć.

Mt25, 1-13

Jezusopowiedział swoim uczniom tę przypowieść: "Królestwoniebieskie podobne będzie do dziesięciu panien, które wzięłyswoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca. Pięć z nich byłonierozsądnych, a pięć roztropnych. Nierozsądne wzięły lampy,ale nie wzięły z sobą oliwy. Roztropne zaś razem z lampamizabrały również oliwę w naczyniach. Gdy się oblubieniecopóźniał, zmorzone snem wszystkie zasnęły.

Lecz opółnocy rozległo się wołanie: «Oblubieniec idzie, wyjdźcie muna spotkanie». Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły swelampy. A nierozsądne rzekły do roztropnych: «Użyczcie nam swejoliwy, bo nasze lampy gasną». Odpowiedziały roztropne: «Mogłobyi nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedających ikupcie sobie».

Gdyone szły kupić, nadszedł oblubieniec. Te, które były gotowe,weszły z nim na ucztę weselną i drzwi zamknięto. W końcunadchodzą i pozostałe panny, prosząc: «Panie, panie, otwórznam». Lecz on odpowiedział: «Zaprawdę powiadam wam, nie znamwas». Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny".

sobota, 5 listopada

2011-11-05T16:45:00.002+01:00

Gdybyodrzucić sacrum i zostawić profanum, wypadałoby napisać, że Bógjest socjalistą. I to w dodatku naiwnym socjalistą.

Alemam jeszcze w sobie ziarno wiary, więc pierwsze zdanie wytłumaczę:sarkazmem samopoczucia. Co to takiego? To coś, gdy człowiek nie wiejak i za co przeżyć kolejny dzień, a potem siada do Pisma i czytaTO co poniżej.

...idęna spacer, podglądam jesień, bawię się z Synem i sarkazmzostawiam za sobą, a przed sobą wypatruję nadziei. Na jutro.

Łk16, 9-15

Jezuspowiedział do swoich uczniów: "Pozyskujcie sobie przyjaciółniegodziwą mamoną, aby gdy wszystko się skończy, przyjęto was dowiecznych przybytków.

Kto wdrobnej rzeczy jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny: a kto wdrobnej rzeczy jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie.Jeśli więc w zarządzie niegodziwą mamoną nie okazaliście sięwierni, prawdziwe dobra kto wam powierzy? Jeśli w zarządzie cudzymdobrem nie okazaliście się wierni, kto wam da wasze?

Żadensługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzienienawidził, a drugiego miłował: albo z tamtym będzie trzymał, atym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie". Słuchalitego wszystkiego chciwi na grosz faryzeusze i podrwiwali sobie zNiego.

Powiedziałwięc do nich: "To wy właśnie wobec ludzi udajeciesprawiedliwych, ale Bóg zna wasze serca. To bowiem, co za wielkieuchodzi między ludźmi, obrzydliwością jest w oczach Bożych".

piątek, 4 listopada

2011-11-04T16:16:00.002+01:00

Roztropność.Co to za stan umysłu, ciała? Chłodna kalkulacja, czy emocjonalnyodruch? Czym jest roztropność, gdy wszystko zaczyna tracić sens...

Łk16, 1-8

Jezuspowiedział do swoich uczniów: "Pewien bogaty człowiek miałrządcę, którego oskarżono przed nim, że trwoni jego majątek.Przywołał go do siebie i rzekł mu: «Cóż to słyszę o tobie?Zdaj sprawę z twego zarządu, bo już nie będziesz mógł byćrządcą».

Na torządca rzekł sam do siebie: «Co ja pocznę, skoro mój panpozbawia mnie zarządu? Kopać nie mogę, żebrać się wstydzę.Wiem, co uczynię, żeby mnie ludzie przyjęli do swoich domów, gdybędę usunięty z zarządu».

Przywołałwięc do siebie każdego z dłużników swego pana i zapytałpierwszego: «Ile jesteś winien mojemu panu?» Ten odpowiedział:«Sto beczek oliwy». On mu rzekł: «Weź swoje zobowiązanie,siadaj prędko i napisz pięćdziesiąt». Następnie pytałdrugiego: «A ty ile jesteś winien?» Ten odrzekł: «Sto korcówpszenicy». Mówi mu: «Weź swoje zobowiązanie i napisz:osiemdziesiąt».

Panpochwalił nieuczciwego rządcę, że roztropnie postąpił. Bosynowie tego świata roztropniejsi są w stosunkach z ludźmipodobnymi sobie niż synowie światła".

czwartek, 3 listopada

2011-11-03T16:53:00.000+01:00

Wniebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który sięnawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych,którzy nie potrzebują nawrócenia.

Jakto jest być człowiekiem
spytał ptak
Sama nie wiem
Byćwięźniem swojej skóry
a sięgać nieskończoności
byćjeńcem drobiny czasu
a dotykać wieczności
byćbeznadziejnie niepewnym
i szaleńcem nadziei
być igłąszronu
i garścią upału
wdychać powietrze
dusić siębez słowa
płonąć
i gniazdo mieć z popiołu
jeśćchleb
lecz głodem się nasycać
umierać bez miłości
akochać przez śmierć
To śmieszne odrzekł ptak
wzlatującw przestrzeń lekko

(Śmieszne,Anna Kamieńska)

Łk15, 1-10

Zbliżalisię do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać.

Na toszemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie: "Ten przyjmujegrzeszników i jada z nimi".

Opowiedziałim wtedy następującą przypowieść: "Któż z was, gdy ma stoowiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciudziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie? Agdy ją znajdzie, bierze z radością na ramiona i wraca do domu;sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi im: «Cieszcie się ze mną,bo znalazłem owcę, która mi zginęła».

Powiadamwam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednegogrzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciudziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia.

Albojeśli jakaś kobieta mając dziesięć drachm zgubi jedną drachmę,czyż nie zapala światła, nie wymiata domu i nie szuka starannie,aż ją znajdzie? A znalazłszy ją, sprasza przyjaciółki isąsiadki i mówi: «Cieszcie się ze mną, bo znalazłam drachmę,którą zgubiłam».

Taksamo, powiadam wam, radość powstaje u aniołów Bożych z jednegogrzesznika, który się nawraca".

Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych

2011-11-02T17:01:00.005+01:00

Wspominamojca Jana Berezę.

Zaczęło się (chyba) od Jego książki„Sztuka codziennego życia”. Przeczytałem, odłożyłem,zapomniałem. Potem (dzięki św. pamięci R)poznałem go osobiście. Wiele godzin rozmów, wiele godzin wspólnegomilczenia.
Nazywanogo nauczycielem medytacji chrześcijańskiej, a ja nazywam goprzyjacielem odtrąconych. Może dlatego, że czasami sam się takczuł. Bo? Nie wszyscy rozumieli jego fascynacje innymi religiami.Myślę, że miał więcej przyjaciół wśród niechrześcijan...
Odszedłw lutym, po długiej chorobie, na tyle długiej, że chciał mnie wostatnich miesiącach widzieć, a ja przekładałem ten wyjazd ztygodnia na tydzień. Przepraszam.
WspominamCię dzisiaj, Janku, bo mi brakuje nie tylko wspólnej medytacji,wędrówek, nagan, ale także śmiechu, papierosów, wódki.
Długowzbraniałem się, aby mówić Ci po imieniu, ale dzisiaj przychodzimi to z taką łatwością, jakbyśmy się znali całe życie, a nieod zaledwie ośmiu lat.
Zawszepowtarzałeś, abym się pilnował, żebez dyscypliny, którą sobie muszę narzucić – nic nie osiągnę,wciąż się będę miotał. Apotem zasypywałeś mnie książeczkami Gruna, Maina i wielu innych.
Pamiętam,gdy przez tydzień zamknąłem się w Twoim klasztorze, przyszedłeśdo mnie po godzinie 22, niby na papierosa, ale taka naprawdęchciałeś zadać mi tylko jedno pytanie: - Czytwój pobyt w klasztorze, to zabawa, czy próba odzyskania siebie?Oburzyłemsię na zabawę,bardzo!Ale Ty, ze spokojem, odparłeś: -Musisz tu jeszcze kiedyś wrócić.

Miałeśrację. Masz rację.

Łk 23, 44-46. 50.
52-53;24, 1-6a

Byłojuż około godziny szóstej i mrok ogarnął całą ziemię aż dogodziny dziewiątej. Słońce się zaćmiło i zasłona przybytkurozdarła się przez środek. Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem:"Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego". Po tychsłowach wyzionął ducha.

Byłtam człowiek dobry i sprawiedliwy, imieniem Józef, członekWysokiej Rady. On to udał się do Piłata i poprosił o CiałoJezusa. Zdjął Je z krzyża, owinął w płótno i złożył wgrobie, wykutym w skale, w którym nikt jeszcze nie był pochowany.

Wpierwszy dzień tygodnia niewiasty poszły skoro świt do grobu,niosąc przygotowane wonności. Kamień od grobu zastały odsunięty.A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa. Gdy wobec tegobyły bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężów wlśniących szatach. Przestraszone, pochyliły twarze ku ziemi, lecztamci rzekli do nich: "Dlaczego szukacie żyjącego wśródumarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał".

UROCZYSTOŚĆ WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH

2011-11-01T17:09:00.002+01:00

Mt5, 1-12a

Jezus,widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili doNiego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymisłowami:

"Błogosławieniubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Błogosławieni,którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.

Błogosławienicisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.

Błogosławieni,którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będąnasyceni.

Błogosławienimiłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.

Błogosławieniczystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.

Błogosławieni,którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synamiBożymi.

Błogosławieni,którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem donich należy królestwo niebieskie.

Błogosławienijesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was, i gdy mówiąkłamliwie wszystko złe na was z mego powodu. Cieszcie się iradujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie".

poniedziałek, 31 października

2011-10-31T18:21:00.003+01:00

Odpłatę otrzymasz przy zmartwychwstaniu...

Przeczytałemdzisiaj myśli bardzo mądrego człowieka (jak mi się zdaję). Pisało sensie wiary. Nie tylko chrześcijańskiej, ale każdej. Uwiódłmnie swoją beztroską, ale w sądach był tak bardzo przenikliwy, żezamiast zadumy, dopadł mnie śmiech. Szczery, prawdziwy.

Nieśmiałem się z niego, ale raczej z tego, że zostałemrozszyfrowany, że nie jestem pępkiem świata, a podobnie do mniemyślących jest bardzo wielu. Myślących, że dobrym trzeba być,bo kiedyś spotka nas za to nagroda. Próbować żyć zgodnie zdekalogiem, choć niewygodny i uwiera, ale jeżeli się uda,będzie odpłata.

CzyW TAKIM postrzeganiu wiary nie jest zbyt wiele cynizmu? Ajeżeli cynizm ma i dobrą stronę, bo kalkulacja, czy opłaca sięnam być dobrym, to czekanie na królestwo Boże?

Łk14, 12-14

Jezuspowiedział do przywódcy faryzeuszów, który Go zaprosił: "Gdywydajesz obiad albo wieczerzę, nie zapraszaj swoich przyjaciół anibraci, ani krewnych, ani zamożnych sąsiadów, aby cię i oninawzajem nie zaprosili, i miałbyś odpłatę. Lecz kiedy urządzaszprzyjęcie, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i niewidomych. Abędziesz szczęśliwy, ponieważ nie mają czym się tobieodwdzięczyć; odpłatę bowiem otrzymasz przy zmartwychwstaniusprawiedliwych".

niedziela, 30 października

2011-10-30T13:05:00.000+01:00

Obłudafaryzeuszy, naiwność niektórych księży.

Emocje. Wróciłem z kościoła ijestem pełen niezrozumienia. O czym jest dzisiejsza Ewangelia? Oobłudzie. Tak mi się zdawało.

Z ust kapłana dowiedziałem się,że Pan Jezus nie lubi Stefka Burczymuchy. Tak! Wiem, to była mszadla dzieci, ale jaką naiwnością trzeba się wykazać, by wierszemBrzechwy tłumaczyć najmłodszym brak pokory? W salcekatechetycznej tak, ale podczas mszy czytać, cokolwiek zabawnywiersz, i powtarzać z dziesięć razy, że dzisiejsza Ewangeliapokazuje jak bardzo Pan nie lubi takiego zachowania, budzi mójprotest.

Byłem na mszy z Synem. Jegozażenowanie jest nie mniejsze od mojego. Wciąż pyta: - o czymmówił ksiądz?

Gdy chcę, aby wyjaśnił mi sensPisma, czyni to wprost: ludzie, bez względu na stan nie powinni sięwywyższać. Jeżeli pouczają innych, niech sami najpierw czyniądobrze. O tym, że jedynym nauczycielem, mistrzem i ojcem jest Bóg.

Emocje opadły, a Stefek nadal boisię myszy, podobnie jak kapłan, który przestraszył się dzieci.

Mt23, 1-12

Jezusprzemówił do tłumów i do swych uczniów tymi słowami: "Nakatedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Czyńciewięc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nienaśladujcie. Mówią bowiem, ale sami nie czynią. Wiążą ciężarywielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, leczsami palcem ruszyć ich nie chcą. Wszystkie swe uczynki spełniająw tym celu, żeby się ludziom pokazać. Rozszerzają swojefilakterie i wydłużają frędzle u płaszczów. Lubią zaszczytnemiejsca na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach. Chcą, by ichpozdrawiano na rynkach i żeby ludzie nazywali ich Rabbi.

Otóżwy nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest waszNauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście. Nikogo też na ziemi nienazywajcie waszym ojcem, jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten w niebie.Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jesttylko wasz Mistrz, Chrystus. Największy z was niech będzie waszymsługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża,będzie wywyższony".

sobota, 29 października

2011-10-29T17:00:00.004+02:00

Zamykamoczy. Często.

Zamykamoczy, gdy czytam Ewangelię. Buduję obrazy. Bez wysiłku. Zuchwale,jak dziecko widzę Jezusa, słyszę, czuję.

Kadryz bohaterami zostają potem na dłużej. Po chwili zamazuje jecodzienność. Jedno co jest stałe, to obecność Pana.

Łk14, 1. 7-11

GdyJezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby wszabat spożyć posiłek, oni Go śledzili. Opowiedział wówczaszaproszonym przypowieść, gdy zauważył, jak sobie pierwsze miejscawybierali. Tak mówił do nich:

"Jeślicię kto zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by czasemktoś znakomitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego. Wówczasprzyjdzie ten, kto was obu zaprosił, i powie ci: «Ustąp temumiejsca». I musiałbyś ze wstydem zająć ostatnie miejsce.

Leczgdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. Wtedyprzyjdzie gospodarz i powie ci: «Przyjacielu, przesiądź sięwyżej». I spotka cię zaszczyt wobec wszystkich współbiesiadników.Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto sięponiża, będzie wywyższony".

piątek, 28 października

2011-10-28T17:12:00.001+02:00

Bylitam też.. ci,których dręczyły duchy nieczyste... Z Jezusem, obok Niego... możnaodnaleźć spokój i zaznać cudu łaski.

Panienasz
Jak szedłeś sam
przez ciasto życia
przez Matkę iJózefa
Annę Symeona
Jana Szymona
Martę Marię Łazarza
przez ślepych opętanych
trędowatych
przez Nikodema
Judasza
Piłata
łotrów obu
Szawła
Jak idzieszwciąż
przez nasze ciała
Tak ja niech pójdę
Przezspotkanego na wąskiej kładce
przez tego co biegł za mnąbrzegiem morza
tego co pryskał śliną gadulstwa
inieśmiałego który mówił nic nie mówiąc
przez czyste oczymałego chłopca
przez babkę obok której klękam
nawetprzez tego pana na ulicy
który nieznacznie sięga ręką wśmietnik
szukając niedopałków
przez tego co pożyczapieniądze na wódkę
tego któremu się ręki nie podaje
takżektóremu wszystkie ręce klaszczą
przez niemądrą dziewczynę ofioletowych paznokciach
przez kłótliwą zacietrzewioną urodę
i przez cienistą brzydotę
przez matkę
matkę matki
iprzez syna
Do Ciebie

(Droga,Anna Kamieńska)

Łk6, 12-19

W tymczasie Jezus wyszedł na górę, aby się modlić, i całą nocspędził na modlitwie do Boga. Z nastaniem dnia przywołał swoichuczniów i wybrał spośród nich dwunastu, których też nazwałapostołami: Szymona, którego nazwał Piotrem; i brata jego,Andrzeja; Jakuba i Jana; Filipa i Bartłomieja; Mateusza i Tomasza;Jakuba, syna Alfeusza, i Szymona z przydomkiem Gorliwy; Judę, synaJakuba, i Judasza Iskariotę, który stał się zdrajcą.

Zeszedłz nimi na dół i zatrzymał się na równinie. Był tam duży poczetJego uczniów i wielkie mnóstwo ludu z całej Judei i z Jerozolimyoraz z wybrzeża Tyru i Sydonu; przyszli oni, aby Go słuchać iznaleźć uzdrowienie ze swych chorób. Także i ci, którychdręczyły duchy nieczyste, doznawali uzdrowienia. A cały tłumstarał się Go dotknąć, ponieważ moc wychodziła od Niego iuzdrawiała wszystkich.

czwartek, 27 października

2011-10-27T17:50:00.000+02:00

Przecieżmógł uciec, nadal nauczać. Mógł żyć, mógł zawrzeć kompromisz życiem, ze złem. Przecież my codziennie tak robimy.

Drogado zbawienia, to nie jest zabawa w życie. To nie są tanie igraszkiw namiętności, uniesienia. To też nie jest wyzwanie. Wyzwanie, tozdanie kolejnego egzaminu, zapłacenie rachunków, zmaganie zchorobą. A droga do zbawienia prowadzi – o paradoksie! - przezmiłość. Bezwzględną i nieznoszącą kompromisów.

Tonie jest ułuda, to jest prawda.

Łk13, 31-35

W tymczasie przyszli niektórzy faryzeusze i rzekli do Jezusa: "Wyjdźi uchodź stąd, bo Herod chce Cię zabić".

LeczOn im odpowiedział: "Idźcie i powiedzcie temu lisowi: «Otowyrzucam złe duchy i dokonuję uzdrowień dziś i jutro, a trzeciegodnia będę u kresu». Jednak dziś, jutro i pojutrze muszę być wdrodze, bo rzecz niemożliwa, żeby prorok zginął poza Jerozolimą.

Jeruzalem,Jeruzalem! Ty zabijasz proroków i kamienujesz tych, którzy dociebie są posłani. Ile razy chciałem zgromadzić twoje dzieci, jakptak swoje pisklęta pod skrzydła, a nie chcieliście.

Otodom wasz tylko dla was pozostanie. Albowiem powiadam wam, nieujrzycie Mnie, aż nadejdzie czas, gdy powiecie: «Błogosławionyten, który przychodzi w imię Pańskie»".

środa, 26 października

2011-10-26T16:49:00.000+02:00

Mamw sobie nadal to pragnienie dziecka, by ruszyć przed siebie, byprzestać płakać, by zacząć rozmawiać, by zacząć słuchać, byzacząć widzieć.

Ichciałbym nie być pobity, okradziony, głodny i brudny. Ichciałbym, aby nie zamykano przede mną drzwi, otwierano uszy iusta.

Tapodróż jest jak sen. Sen dziecka. Jak marzenie. Jak wyzwolenie. Jakspełnienie.

Naiwnośći infantylizm – powiedzą jedni, a drudzy krzykną: ruszaj.

Chciałbym.

Łk13, 22-30

Jezus,nauczając, szedł przez miasta i wsie i odbywał swą podróż doJerozolimy. Raz ktoś Go zapytał: "Panie, czy tylko nielicznibędą zbawieni?"

Onrzekł do nich: "Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi; gdyżwielu, powiadam wam, będzie chciało wejść, a nie będą mogli.Skoro Pan domu wstanie i drzwi zamknie, wówczas stojąc na dworze,zaczniecie kołatać do drzwi i wołać: «Panie, otwórz nam»; leczOn wam odpowie: «Nie wiem, skąd jesteście». Wtedy zacznieciemówić: «Przecież jadaliśmy i piliśmy z Tobą, i na ulicachnaszych nauczałeś». Lecz On rzecze: «Powiadam wam, nie wiem, skądjesteście. Odstąpcie ode Mnie wszyscy dopuszczający sięniesprawiedliwości».

Tambędzie płacz i zgrzytanie zębów, gdy ujrzycie Abrahama, Izaaka iJakuba, i wszystkich proroków w królestwie Bożym, a siebie samychprecz wyrzuconych. Przyjdą ze wschodu i zachodu, z północy ipołudnia i siądą za stołem w królestwie Bożym. Tak oto sąostatni, którzy będą pierwszymi, i są pierwsi, którzy będąostatnimi".

wtorek, 25 października

2011-10-25T17:45:00.003+02:00

Doczego jest podobne królestwo Boże? Do nadziei, która wciąż siętli, która pozwala wciąż żyć.

Niewyobrażam sobie królestwa. Nie sposób opisać tego, co wydaje siętak nierealne, a zarówno tak wyśnione. Wyobraźnia poskramia język,chwyta za gardło, a w głowie wciąż tli się nadzieja, że toprawda. Że to PRAWDA jedyna.

Łk13, 18-21

Jezusmówił: "Do czego podobne jest królestwo Boże i z czym mam jeporównać? Podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął iposadził w swoim ogrodzie. Wyrosło i stało się wielkim drzewem,tak że ptaki powietrzne gnieździły się na jego gałęziach".

Imówił dalej: "Z czym mam porównać królestwo Boże? Podobnejest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzymiary mąki, aż wszystko się zakwasiło".

poniedziałek, 24 października

2011-10-24T17:22:00.002+02:00

MądrośćJezusa nie podlega dyskusji, ale o Ewangelii debatować należy.

Częstodostrzegam, nie zapominając kiedy została spisana, sporą dawkęnaiwności. Może wynika to ze skrótowości czytań, z wyrwanychcytatów, a być może jest to fundament wiary? Naiwność?

Jednosłowo Jezusa i wszyscy zrozumieli, pojęli i nagle zaczęli sięcieszyć. Czy to naiwne postawienie sprawy? Takie właśnie jest. Boile razy po słowach Jezusa więcej w ludziach było gniewu,niezrozumienia, zadufania? A tu nagle cud?

Cuduzdrowienia to jedno, ale reakcja na niego spłaszcza obraz. Zakłócawidzenie.

Diabełnie stoi za każdą chorobą, bo takie postawienie sprawyuprawniałoby do obwiniania Boga i stawiania pytania: dlaczego nieuzdrawiasz wszystkich?

Jezusnie jest na zawołanie. Ale Ewangelia, a zwłaszcza jej rozumieniepowinno wnosić w nasze życie więcej niż tylko recepty nasukces, na cud.

Spotkałemsię dzisiaj z pewnym księdzem. Czterdzieści minut dobrej rozmowy.Zapamiętam jedno zdanie: Niepróbuj zrozumieć, spróbuj uwierzyć. Nibynic, nibyjuż to słyszałem, a może nawet sam mówiłem. Ale w jego ustachzabrzmiało to szczerze i nie było ani karcące, ani teżlekceważące. Było zrozumieniem mojej drogi. Drogi z Bogiem.

Łk13, 10-17

Jezusnauczał w szabat w jednej z synagog. A była tam kobieta, która odosiemnastu lat miała ducha niemocy: była pochylona i w żadensposób nie mogła się wyprostować.

GdyJezus ją zobaczył, przywołał ją i rzekł do niej: "Niewiasto,jesteś wolna od swej niemocy". Włożył na nią ręce, anatychmiast wyprostowała się i chwaliła Boga.

Leczprzełożony synagogi, oburzony tym, że Jezus w szabat uzdrowił,rzekł do ludu: "Jest sześć dni, w które należy pracować. Wte więc przychodźcie i leczcie się, a nie w dzień szabatu".

Pan muodpowiedział: "Obłudnicy, czyż każdy z was nie odwiązuje wszabat wołu lub osła od żłobu i nie prowadzi, by go napoić? Atej córki Abrahama, którą szatan osiemnaście lat trzymał nauwięzi, nie należało uwolnić od tych więzów w dzień szabatu?"

Na tesłowa wstyd ogarnął wszystkich Jego przeciwników, a lud całycieszył się ze wszystkich wspaniałych czynów, dokonywanych przezNiego.

niedziela, 23 października

2011-10-23T16:56:00.002+02:00

Gdyuwierzę w siebie, zaufam innym.

Tobolesne wyznanie, ale największe przykazanie budzi we mnie wciążstrach. Wciąż boję się siebie. Swoich kroków. Bieganiny. Niepotrafię w siebie uwierzyć tak do końca, tak bez niedomówień.

Gdyprzełamię barierę, otworzę się na Innych. Przestanę się kryćza zasłoną lęku. Strach czyni mnie gorszym. Strach wpędza mnie wzakazane rewiry.

Mt22, 34-40

Gdyfaryzeusze dowiedzieli się, że Jezus zamknął usta saduceuszom,zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytałwystawiając Go na próbę: "Nauczycielu, które przykazanie wPrawie jest największe?" On mu odpowiedział: "«Będzieszmiłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą icałym swoim umysłem». To jest największe i pierwsze przykazanie.Drugie podobne jest do niego: «Będziesz miłował swego bliźniegojak siebie samego». Na tych dwóch przykazaniach opiera się całePrawo i Prorocy".

sobota, 22 października

2011-10-22T17:58:00.000+02:00

Jeszczejedną szansę, jeszcze jeden krok.

Wczorajdo ciebie nie należy. Jutro niepewne... Tylko dziś jest twoje.

(JanPaweł II)

Wczoraj pragnąłem, dzisiajuwierzyłem, jutro nie zwątpię.

Zwątpić.

Pragnąć.

Uwierzyć.

Wciąż jestem o krok od Ciebie.

Łk13, 1-9

W tymczasie przyszli niektórzy i donieśli Jezusowi o Galilejczykach,których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar. Jezus imodpowiedział: "Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byliwiększymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, że toucierpieli? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nienawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie".

Iopowiedział im następującą przypowieść: "Pewien człowiekmiał drzewo figowe zasadzone w swojej winnicy; przyszedł i szukałna nim owoców, ale nie znalazł.

Rzekłwięc do ogrodnika: «Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukamowocu na tym drzewie figowym, a nie znajduję. Wytnij je: po cojeszcze ziemię wyjaławia?»

Leczon mu odpowiedział: «Panie, jeszcze na ten rok je pozostaw; jaokopię je i obłożę nawozem; może wyda owoc. A jeśli nie, wprzyszłości możesz je wyciąć»".

piątek, 21 października

2011-10-21T17:04:00.002+02:00

Gdybymnie czytał codziennie Pisma, nie tylko brakowałoby refleksji, aległównie czułbym głód myśli.

Bo,gdy Jezus mówi: Obłudnicy (…) dlaczego sami z siebie nierozróżniacie tego, co jest słuszne? - to nie czuję sięoskarżony, obrażony. Czuję i dostrzegam, słyszę i widzę:siebie.

Samobiczowanie?Nie, to chwila wytchnienia, zastanowienia się nad sobą i moimżyciem. Nie krzyczę, że jestem zły. Mówię wyraźnie: zmieńsię. Dostrzeż swój czas.

Niezawsze słyszę sam siebie, ale zawsze staram się słyszeć Boga.

Łk12, 54-59

Jezusmówił do tłumów: "Gdy ujrzycie chmurę podnoszącą się nazachodzie, zaraz mówicie: «Deszcz idzie». I tak bywa. A gdy wiatrwieje z południa, powiadacie: «Będzie upał». I bywa. Obłudnicy,umiecie rozpoznawać wygląd ziemi i nieba, a jakże obecnego czasunie rozpoznajecie? I dlaczego sami z siebie nie rozróżniacie tego,co jest słuszne?

Gdyidziesz do urzędu ze swym przeciwnikiem, staraj się w drodze dojśćz nim do zgody, by cię nie pociągnął do sędziego; a sędziaprzekazałby cię dozorcy, dozorca zaś wtrąciłby cię dowięzienia. Powiadam ci, nie wyjdziesz stamtąd, póki nie oddaszostatniego pieniążka".

czwartek, 20 października

2011-10-20T17:29:00.000+02:00

Ewangelianie powinna być powodem rozłamu.

Wtedy,gdyświęty Łukasz, spisywał te słowa, miały one inny wymiar.Dzisiaj ten rozłam jest inny.

Niektórzymówią i piszą, że przeszkadza im Kościół. Ich oburzenie wynikaz poklasku lub ze świadomej złości, ale nie na Ewangelię, nie naKościół, lecz na niektórych dostojników. Zwłaszcza tych, którzy(jak się wydaje)rzadkosięgają do Ewangelii w sposób świadomy. Lub traktują słowa wniej zapisane jako wytrych, usprawiedliwienie. Dobierają frazy imużyteczne, ale zbędne Kościołowi.

Ewangeliinie trzeba bronić. Słowa w niej zapisane mają swojego adwokata.Jest nim świadectwo.

Zazłe wybory płaćmy sami, nie szukajmy rozgrzeszenia w Ewangelii.Ona jest źródłem nauki i wiary, a nie mędrkowania.

Toostatnie zdanie biorę także do siebie. Bardzo.

Łk12, 49-53

Jezuspowiedział do swoich uczniów: "Przyszedłem ogień rzucić naziemię i jakże bardzo pragnę, żeby on już zapłonął. Chrzestmam przyjąć i jakiej doznaję udręki, aż się to stanie.

Czymyślicie, że przyszedłem dać ziemi pokój? Nie, powiadam wam,lecz rozłam. Odtąd bowiem pięcioro będzie rozdwojonych w jednymdomu: troje stanie przeciw dwojgu, a dwoje przeciw trojgu; ojciecprzeciw synowi, a syn przeciw ojcu; matka przeciw córce, a córkaprzeciw matce; teściowa przeciw synowej, a synowa przeciwteściowej".

środa, 19 października

2011-10-19T18:14:00.003+02:00

Całyczas wydaje mi się, że mam czas. Nie mam. Marnotrawię go.

Odkładamna jutro to co mnie uwiera, a potem się dziwię, że uderza zezdwojoną siłą.

Niezapominam o małostkach, które mógłbym dawno porzucić.

Krzyczę,że jestem sam, a nie słyszę jak wielu mnie woła.

Samotność.
Trzeba zgodzić się wewnętrznie
na samotność,
aby mócwypełnić ją pracą,
wysiłkiem,
miłością,
modlitwą.
Samotności,
na którą się nie godzimy,
nie da sięniczym wypełnić.

(***,Anna Kamieńska)

Łk12, 39-48

Jezuspowiedział do swoich uczniów: "To rozumiejcie, że gdybygospodarz wiedział, o której godzinie złodziej ma przyjść, niepozwoliłby włamać się do swego domu. Wy też bądźcie gotowi,gdyż o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczyprzyjdzie". Wtedy Piotr zapytał: "Panie, czy do nas mówisztę przypowieść, czy też do wszystkich?"

Panodpowiedział: "Któż jest owym rządcą wiernym i roztropnym,którego pan ustanowi nad swoją służbą, żeby na czas wydzielałjej żywność? Szczęśliwy ten sługa, którego pan powróciwszyzastanie przy tej czynności. Prawdziwie powiadam wam: Postawi go nadcałym swoim mieniem. Lecz jeśli sługa ów powie sobie w duszy:«Mój pan ociąga się z powrotem», i zacznie bić sługi isłużebnice, a przy tym jeść, pić i upijać się, to nadejdziepan tego sługi w dniu, kiedy się nie spodziewa, i o godzinie,której nie zna; każe go ćwiartować i z niewiernymi wyznaczy mumiejsce.

Sługa,który zna wolę swego pana, a nic nie przygotował i nie uczyniłzgodnie z jego wolą, otrzyma wielką chłostę. Ten zaś, który niezna jego woli i uczynił coś godnego kary, otrzyma małą chłostę.Komu wiele dano, od tego wiele wymagać się będzie; a komu wielezlecono, tym więcej od niego żądać będą".

wtorek, 18 października

2011-10-18T17:59:00.002+02:00

Chowamsię w ciemności swojego życia, a warto wyjść, zobaczyć, zarazićsiebie i innych wiarą w Boga.

Jezusposłał swoich uczniów. Ci sprawili, że sprawa Jezusa zNazaretu stała się bliska takwielu. Ale w pędzie życia tak wielu, w tym ja, zagubiliśmy się.Poddaliśmy ciemności. Nasz krzyż okazałsię zbyt ciężki. Zbyt trudny nie tylko do uniesienia, ale główniedo zrozumienia.

Narozpaczy nie zbuduję swojego nowego życia. Muszę wyjść. Muszęzrozumieć. Siebie i innych.

TAK!

Łk10, 1-9

Jezuswyznaczył jeszcze innych, siedemdziesięciu dwóch, i wysłał ichpo dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd samprzyjść zamierzał. Powiedział też do nich: "Żniwowprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa,żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłamjak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, anisandałów, i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie. Gdy do jakiego domuwejdziecie, najpierw mówcie: «Pokój temu domowi!» Jeśli tammieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeślinie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc,co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nieprzechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie iprzyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzytam są, i mówcie im: «Przybliżyło się do was królestwo Boże»".

poniedziałek, 17 października

2011-10-17T17:59:00.004+02:00

Nigdynie spieram się z Tobą o rzeczy małe. Oszczegóły.

Wyznajęzasadę – od ponad 25 lat, że w życiu najważniejsze sąszczegóły. To z nich składa się obraz. Obraz mojego życia.Tylko, że za te szczegółyjestem odpowiedzialny ja, nie Bóg. Ja dokonuję wyborów.Konsekwencje też są moje.

ZBogiem nie spieram się, by poczuć się lepiej, byczuć się ważnym. Moje spieranie, torozmowa. To dialog. Często jednak zapominam co usłyszałem.Pamiętam tylko TO, co ja powiedziałem.

Częstożyję zbyt szybko.

Zwolniłemtempo biegu, ale nie myśli. Pędzę na wyspy zakazane, na półwyspywyklęte. I gdy grzeszę umysłem i słowem, nagle słyszę Jego.Wciąż! To pozwala mi, bym pozostał na stałym lądzie Kościoła.Wspólnoty mojej i Jego.

Łk12, 13-21

Ktośz tłumu rzekł do Jezusa: "Nauczycielu, powiedz mojemu bratu,żeby się podzielił ze mną spadkiem". Lecz On muodpowiedział: "Człowieku, któż mnie ustanowił sędzią alborozjemcą nad wami?"

Powiedziałteż do nich: "Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości,bo nawet gdy ktoś opływa we wszystko, życie jego nie jest zależneod jego mienia".

Iopowiedział im przypowieść: "Pewnemu zamożnemu człowiekowidobrze obrodziło pole. I rozważał sam w sobie: «Co tu począć?Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów». I rzekł: «Tak zrobię:zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całezboże i moje dobra. I powiem sobie: Masz wielkie zasoby dóbr nadługie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj».

LeczBóg rzekł do niego: «Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojejduszy od ciebie; komu więc przypadnie to, coś przygotował?» Takdzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jestbogaty przed Bogiem".

niedziela, 16 października

2011-10-16T17:08:00.004+02:00

Ważnebym oddawał Tobie cześć i chwałę, bym nosił Cie głównie wsercu, a nie na języku.

mojadusza mi nie wierzy
moje serce ma co do mnie wątpliwości
mójrozum mnie nie słucha
moje zdrowie ucieka
moja miłośćumarła
moje fotografie rodzinne nie żyją
mój kraj jest jużinny
nawet piekło zmyliło bo zimne

nakryłemsię cały żeby mnie nie było widać
ale łza wybiegła
irozebrała się do naga

(Nietak nie tak, ks. Jan Twardowski)

Mt22, 15-21

Faryzeuszeodeszli i naradzali się, jak by pochwycić Jezusa w mowie. Posłaliwięc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby Mupowiedzieli: "Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny idrogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bonie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci sięzdaje? Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie?"

Jezusprzejrzał ich przewrotność i rzekł: "Czemu Mnie kusicie,obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową". Przynieśli Mudenara. On ich zapytał: "Czyj jest ten obraz i napis?"Odpowiedzieli: "Cezara". Wówczas rzekł do nich: "Oddajciewięc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu, to, co należy doBoga".

sobota, 15 października

2011-10-15T16:41:00.000+02:00

Przyznajęsię słowami, lecz bluźnię czynami. Wciąż się zmagam.

niewiarama swoich apostołów
męczenników
wyznawców
zadziera nosdo góry
z każdym się dogada
niesie swój krzyż
uczymilczenia w milczeniu
ciemności przed świtem
załamuje ręcenad grobem matki

tu przychodzi
żeby uwierzyć

(Apostołowieniewiary, ks. Jan Twardowski)

Łk12, 8-12

Jezuspowiedział do swoich uczniów: "Kto się przyzna do Mnie wobecludzi, przyzna się i Syn Człowieczy do niego wobec aniołówBożych; a kto się Mnie wyprze wobec ludzi, tego wyprę się i Jawobec aniołów Bożych.

Każdemu,kto mówi jakieś słowo przeciw Synowi Człowieczemu, będzieprzebaczone, lecz temu, kto bluźni przeciw Duchowi Świętemu, niebędzie przebaczone. Kiedy was ciągnąć będą do synagog, urzędówi władz, nie martwcie się, w jaki sposób albo czym macie siębronić lub co mówić, bo Duch Święty nauczy was w tej właśniegodzinie, co mówić należy".

piątek, 14 października

2011-10-14T16:52:00.000+02:00

Gdyrozmawiam z Tobą nocą jestem pewien, że słyszysz mnie lepiej.

Żekażde słowo ma znaczenie, że nie nadużywam zbędnychprzymiotników, nie bawię się zaimkami i czasowniki są opowieścią,a nie płaczem.

Gdyrozmawiam z Tobą nocą, zapominam o zgiełku, nic mnie nierozprasza.

Gdyrozmawiam z Tobą nocą, czuję, że jestem tylko Twój.

Gdyz Tobą rozmawiam, mniej się boję.

Łk12, 1-7

Kiedywielotysięczne tłumy zebrały się koło Jezusa, tak że jednicisnęli się na drugich, zaczął mówić najpierw do swoichuczniów: "Strzeżcie się kwasu, to znaczy obłudy faryzeuszów.Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie wyszło na jaw, ani nictajemnego, co by się nie stało wiadome. Dlatego wszystko, copowiedzieliście w mroku, w świetle będzie słyszane, a coście wizbie szeptali do ucha, głosić będą na dachach.

Leczmówię wam, przyjaciołom moim: Nie bójcie się tych, którzyzabijają ciało, a potem nic więcej uczynić nie mogą. Pokażęwam, kogo się macie obawiać: Bójcie się Tego, który po zabiciuma moc wtrącić do piekła. Tak, mówię wam: Tego się bójcie.

Czyżnie sprzedają pięciu wróbli za dwa asy? A przecież żaden z nichnie jest zapomniany w oczach Bożych. U was zaś nawet włosy nagłowie wszystkie są policzone.

Niebójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli".

czwartek, 13 października

2011-10-13T17:02:00.003+02:00

Zrozumiećsłowa Pana, to dopiero wstęp do opowieści. Przyjąć te słowa toprawdziwe wyzwanie, któremu nie zawsze się poddaję.

Jestemzbyt słaby. Zbyt ograniczony w swojej małostkowości.

Agdyby mieć moc i dar Dawida? Gdybym mógł rozmawiać z Panem,gdybym zawierzył Duchowi Świętemu?

RzekłPan do Pana mego: Siądź po prawicy mojej, aż położę Twoichnieprzyjaciół pod stopy Twoje.

Łk11, 47-54

Jezuspowiedział do faryzeuszów i do uczonych w Prawie: "Biada wam,ponieważ budujecie grobowce prorokom, a wasi ojcowie ichzamordowali. A tak jesteście świadkami i przytakujecie uczynkomwaszych ojców; gdyż oni ich pomordowali, a wy im wznosiciegrobowce.

Dlategoteż powiedziała Mądrość Boża: Poślę do nich proroków iapostołów, a z nich niektórych zabiją i prześladować będą.Tak na tym plemieniu będzie pomszczona krew wszystkich proroków,która została przelana od stworzenia świata, od krwi Abla aż dokrwi Zachariasza, który zginął między ołtarzem a przybytkiem.Tak, mówię wam, na tym plemieniu będzie pomszczona.

Biadawam, uczonym w Prawie, bo wzięliście klucze poznania; samiście nieweszli, a przeszkodziliście tym, którzy wejść chcieli". Gdywyszedł stamtąd, uczeni w Piśmie i faryzeusze poczęli gwałtownienastawać na Niego i wypytywać Go o wiele rzeczy. Czyhali przy tym,żeby Go podchwycić na jakimś słowie.

środa, 12 października

2011-10-12T17:16:00.001+02:00

Zawszelubiłem stanowczość Jezusa. Stanowczość, która wypływa zmiłosierdzia. Z dbałości o człowieka.

Najczęściej,gdy czytałem te słowa przywoływałem obraz złego duchowieństwa,a tego jest bez liku. Ale często myślałem także o ludziachświeckich, którzy gardzą tymi, którzy są biedni,niewykształceni, pogrążeni życiem.

Adzisiaj patrzę nie na innych, lecz na siebie. Czy i ja zbyt częstonie wywyższam się? Czy panuję nad swoją pokorą? Czy nie jestzbyt pyszny? Czy nie tłumaczę tylko siebie, a zapominam o racjachinnych?

Wielepytań?! Ważne, że nadal je stawiam.

Łk11, 42-46

Jezuspowiedział do faryzeuszów i uczonych w Prawie: "Biada wam,faryzeuszom, bo dajecie dziesięcinę z mięty i ruty, i z wszelkiegorodzaju jarzyny, a pomijacie sprawiedliwość i miłość Bożą.Tymczasem to należało czynić i tamtego nie opuszczać.

Biadawam, faryzeuszom, bo lubicie pierwsze miejsce w synagogach ipozdrowienia na rynku.

Biadawam, bo jesteście jak groby niewidoczne, po których ludziebezwiednie przechodzą".

Wtedyodezwał się do Niego jeden z uczonych w Prawie: "Nauczycielu,tymi słowami nam też ubliżasz". On odparł: "I wam,uczonym w Prawie, biada. Bo wkładacie na ludzi ciężary nie douniesienia, a sami jednym palcem ciężarów tych nie dotykacie".

wtorek, 11 października

2011-10-11T17:14:00.000+02:00

Boląte słowa. Bolą, bo ukazują prawdę.

Dbam,o to co na zewnątrz. Gra pozorów. A co jest we mnie?

Jakwygląda moje życie wewnętrzne? Jest! Jest jeszcze, dziękiobecności Jezusa. Ale czy wytrwam?

Częstorozważam nad zamknięciem tego bloga, ale czy jest to podpowiedźzła, wciąż nie wiem.

Łk11, 37-41

Pewienfaryzeusz zaprosił Jezusa do siebie na obiad. Poszedł więc i zająłmiejsce za stołem. Lecz faryzeusz, widząc to, wyraził zdziwienie,że nie obmył wpierw rąk przed posiłkiem.

Na torzekł Pan do niego: "Właśnie wy, faryzeusze, dbacie oczystość zewnętrznej strony kielicha i misy, a wasze wnętrzepełne jest zdzierstwa i niegodziwości. Nierozumni! Czyż Stwórcazewnętrznej strony nie uczynił także wnętrza? Raczej dajcie to,co jest wewnątrz, na jałmużnę, a zaraz wszystko będzie dla wasczyste".

poniedziałek, 10 października

2011-10-10T16:06:00.003+02:00

Jesteś dla mnie znakiem, drogą. Każdego dnia dziękuję, że JESTEŚ.

Kocham Cię, boję się Ciebie, tęsknię.

O jakże jesteś związane miejsce mojego mijania z miejscem narodzin...
Zamysł Boga spoczywa w twarzach przechodniów,
a głębia jego podąża za tokiem powszednich dni -
Obsuwając się w śmierć, odsłaniam oczekiwanie
i oczy utkwione w jedno miejsce
i w jedno zmartwychwstanie,
jednakże wieko ciała zamykam i pewnik jego rozpadu
powierzam ziemi.
Ty wschodzisz nad nią powoli i zamysł Twój
nadal zrównywasz z powierzchnią każdego dnia
oraz z cieniem przechodniów na ulicach
popołudniową porą... w ulicach naszego miasta
pod zmierzch...
Ty, Boże!
Ty Jeden możesz ciała nasze odebrać ziemi z powrotem!

(Bojaźń, która leży u początku, Karol Wojtyła)

Łk 11, 29-32

Gdy tłumy się gromadziły, Jezus zaczął mówić: "To plemię jest plemieniem przewrotnym. Żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku Jonasza. Jak bowiem Jonasz był znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie Syn Człowieczy dla tego plemienia. Królowa z Południa powstanie na sądzie przeciw ludziom tego plemienia i potępi ich; ponieważ ona przybyła z krańców ziemi słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon. Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je; ponieważ oni dzięki nawoływaniu Jonasza się nawrócili, a oto tu jest coś więcej niż Jonasz".

niedziela, 9 października

2011-10-09T15:12:00.001+02:00

Wielujest powołanych, lecz mało wybranych.

Źródło

Zatokalasu zstępuje
w rytmie górskich potoków...
Jeśli chceszznaleźć źródło,
musisz iść do góry, pod prąd.
Przedzierajsię, szukaj, nie ustępuj,
wiesz, że ono musi tu gdzieś być—
Gdzie jesteś, źródło?... Gdzie jesteś, źródło?!
Cisza...
Strumieniu, leśny strumieniu,
odsłoń mi tajemnicę
swegopoczątku!
(Cisza — dlaczego milczysz?
Jakże starannieukryłeś tajemnicę twego początku.)
Pozwól mi wargi umoczyć
wźródlanej wodzie
odczuć świeżość,
ożywczą świeżość.

(ZTryptyku Rzymskiego, Karol Wojtyła)

Mt22, 1-14

Jezusw przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu:"Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawiłucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żebyzaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść.Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: «Powiedzciezaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę: woły i tucznezwierzęta pobite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę».Lecz oni zlekceważyli to i poszli: jeden na swoje pole, drugi doswego kupiectwa; a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy ichpozabijali. Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska ikazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić".

"Wtedyrzekł swoim sługom: «Uczta wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeninie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście naucztę wszystkich, których spotkacie».

Słudzyci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali:złych i dobrych. I sala zapełniła się biesiadnikami. Wszedłkról, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tamczłowieka nie ubranego w strój weselny. Rzekł do niego:«Przyjacielu, jakże tu wszedłeś nie mając stroju weselnego?»Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: «Zwiążcie mu ręcei nogi, i wyrzućcie go na zewnątrz w ciemności. Tam będzie płaczi zgrzytanie zębów». Bo wielu jest powołanych, lecz małowybranych".

sobota, 8 października

2011-10-08T19:16:00.002+02:00

Miłośćdo matki, do ojca jest pamięcią. Miłość do Boga jest życiem.

Dajnam ubóstwo lecz nie wyrzeczenie
radość ze można miećniewiele rzeczy
i że pieniądze mogą być jak świnie

idaj nam czystość co nie jest ascezą
tylko miłością - jakżycie całe

iposłuszeństwo co nie jest przymusem
ale spokojem gwiazd co teżnie wiedzą
czemu nad nami chodzą wciąż po ciemku

idaj nam sen zdrowy świąteczny apetyt
wiarę bez nerwów to jestbez pośpiechu
a zimą jeszcze matkę mi przypomnij
w ubogimczystym i posłusznym śniegu

(Dajnam, ks. Jan Twardowski)

Łk11, 27-28

GdyJezus mówił do tłumów, jakaś kobieta z tłumu głośno zawołałado Niego: "Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi,które ssałeś". Lecz On rzekł: "Owszem, ale równieżbłogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowująje".

NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY RÓŻAŃCOWEJ

2011-10-07T18:41:00.002+02:00

...

Dwadni przed pogrzebem Jana Pawła II.

Stoję w watykańskim tłumie. Wkolejce. W masie. Rozglądam się, oglądam, głupi entuzjazm. Odpiętnastu minut próbuję zmówić różaniec.

Nicz tego. Jestem rozproszony, nierozgarnięty.

Wyszukujępięknych twarzy, namiętnych kobiet i ich ust. Moi bliscy bylipewni, że się modlę. Ale ja żyłem tłumem, obserwowałem ioceniałem.

Naglei ja poczułem czyiś wzrok na sobie. Nie, tych oczu było więcej.Było mi wstyd. Czego? Nagle jakbym był nagi, podejrzany ipodglądany. To co ja robiłem z innymi, inni robili ze mną...

Zamknąłemoczy i zmówiłem mój najszczerszy różaniec w życiu.

Łk11, 15-26

GdyJezus wyrzucał złego ducha, niektórzy z tłumu rzekli: "PrzezBelzebuba, władcę złych duchów, wyrzuca złe duchy". Innizaś, chcąc Go wystawić na próbę, domagali się od Niego znaku znieba.

Onjednak znając ich myśli rzekł do nich: "Każde królestwowewnętrznie skłócone pustoszeje i dom na dom się wali. Jeśliwięc i szatan sam z sobą jest skłócony, jakże się ostoi jegokrólestwo? Mówicie bowiem, że Ja przez Belzebuba wyrzucam złeduchy. Lecz jeśli Ja przez Belzebuba wyrzucam złe duchy, to przezkogo je wyrzucają wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami.A jeśli Ja palcem Bożym wyrzucam złe duchy, to istotnie przyszłojuż do was królestwo Boże. Gdy mocarz uzbrojony strzeże swegodworu, bezpieczne jest jego mienie. Lecz gdy mocniejszy od niegonadejdzie i pokona go, zabierze wszystką broń jego, na którejpolegał, i łupy jego rozda.

Ktonie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; a kto nie zbiera ze Mną,rozprasza. Gdy duch nieczysty opuści człowieka, błąka się pomiejscach bezwodnych, szukając spoczynku. A gdy go nie znajduje,mówi: «Wrócę do swego domu, skąd wyszedłem». Przychodzi izastaje go wymiecionym i przyozdobionym. Wtedy idzie i bierze siedeminnych duchów, złośliwszych niż on sam; wchodzą i mieszkajątam. I staje się późniejszy stan owego człowieka gorszy niżpoprzedni".

czwartek, 6 października

2011-10-06T16:28:00.002+02:00

Proście,a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworząwam. Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajdzie, akołaczącemu otworzą.

JezuFrasobliwy
na przekór wszystkim
bez parasola na deszczu
zgołymi kolanami
słaby bo bezstronny
nieśmiały jakbyśdebiutował wierszem
z prośbą o prostotę
samotny bospokrewniony ze światem
pewnie martwią Cię ludzie
którzy sąjak katechizm
na każde pytanie
muszą mieć koniecznieodpowiedź

(Modlitwa,ks. Jan Twardowski)

Łk11, 5-13

Jezuspowiedział do swoich uczniów: "Ktoś z was, mającprzyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie mu: «Przyjacielu,użycz mi trzy chleby, bo mój przyjaciel przybył do mnie z drogi, anie mam co mu podać». Lecz tamten odpowie z wewnątrz: «Nienaprzykrzaj mi się. Drzwi są już zamknięte i moje dzieci leżą włóżku. Nie mogę wstać i dać tobie».

Mówięwam: Chociażby nie wstał i nie dał z tego powodu, że jest jegoprzyjacielem, to z powodu jego natręctwa wstanie i da mu, ilepotrzebuje.

I Jawam powiadam: Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie;kołaczcie, a otworzą wam. Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; ktoszuka, znajdzie, a kołaczącemu otworzą. Jeżeli którego z was,ojców, syn poprosi o chleb, czy poda mu kamień? Albo o rybę, czyzamiast ryby poda mu węża? Lub też gdy prosi o jajko, czy poda muskorpiona?

Jeśliwięc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoimdzieciom, o ileż bardziej Ojciec z nieba da Ducha Świętego tym,którzy Go proszą?"

środa, 5 października

2011-10-05T16:35:00.001+02:00

Gdysię modlę zapominam słów, marzę o bliskości, o odmianie.Zapominam złe dni.

Gdysię modlę wieczorem, zawsze powtarzam: „Dziękuję Ci Boże zaten dzień”. Tego zdanianauczyłem także mojego syna.

Gdyrano wstaję, całuję krzyż. Całuję stopy Jezusa. Gdy mi się cośuda, zwykle krzyczę: „Jezu,jesteś wspaniały”. Czasaminawet siarczyście przeklnę, ale nie wstydzę się tego. Nie wstydzęsię rozmowy, nawet, gdy używam niewłaściwych słów.

Łk11, 1-4

GdyJezus przebywał w jakimś miejscu na modlitwie i skończył ją,rzekł jeden z uczniów do Niego: "Panie, naucz nas się modlić,jak i Jan nauczył swoich uczniów".

A Onrzekł do nich: "Kiedy się modlicie, mówcie:

«Ojcze,święć się imię Twoje,

przyjdźkrólestwo Twoje.

Chlebanaszego powszedniego daj nam dzisiaj

iprzebacz nam nasze grzechy,

bo imy przebaczamy każdemu, kto nam zawini;

i niedopuść, byśmy ulegli pokusie»".

wtorek, 4 października

2011-10-04T17:29:00.002+02:00

Ujmujęmnie ta opowieść.

Gdybyspojrzeć na chłodne utyskiwania Marty, można ją zrozumieć. Dwiekobiety, jeden mężczyzna. Jedna zaślepiona, druga krzątającasię. Niczym opowieść z romansu.

Tylko,że Jezus to nie pętak odwiedzający kobiety. One wiedziały KTO jeodwiedził, jak ważnego gościa mają, jak wielki to był dzień. IMaria łaknęła każdą sekundę tego spotkania.

Aja zbyt często marnotrawię czas.

Łk10, 38-42

Jezusprzyszedł do jednej wsi. Tam pewna niewiasta, imieniem Marta,przyjęła Go do swego domu. Miała ona siostrę, imieniem Maria,która siadła u nóg Pana i przysłuchiwała się Jego mowie.

NatomiastMarta uwijała się koło rozmaitych posług. Przystąpiła więc doNiego i rzekła: "Panie, czy ci to obojętne, że moja siostrazostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, żeby mipomogła". A Pan jej odpowiedział: "Marto, Marto,troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylkojednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będziepozbawiona".

poniedziałek, 3 października

2011-10-03T17:12:00.002+02:00

Pojąćnaukę miłosierdzia.

Nauczyćsię nie tylko Jego słów, ale pojąć czyny. Iść Jego drogą. Niema innej alternatywy dla człowieka. Dla mnie.

Czaswyjść z cienia.

Nocąklękasz i znaleźć chcesz Boga
potem w oczach strach nosisz iłzy-
na dalekich, rozstajnych gdzieś drogach
ktoś sięzbłąkał i płacze jak ty.

Pachnieze wsi kwitnącym jaśminem
złote zboże wśród pola sięśni-
kto cię zbudził, kim jesteś, gdzie płyniesz
wnieskończoność wieczorów i dni.

Niktnie szuka cię dłońmi dobrymi,
nikt nie mówi, czy dobrze, czyźle,
tylko ziemia z grobami starymi
o twej ciszy słyszała iwie.

(Człowiek,ks. Jan Twardowski)

Łk10, 25-37

Otopowstał jakiś uczony w Prawie i wystawiając Jezusa na próbę,zapytał: "Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życiewieczne?" Jezus mu odpowiedział: "Co jest napisane wPrawie? Jak czytasz?"

Onrzekł: "Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoimsercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoimumysłem; a swego bliźniego jak siebie samego". Jezus rzekł doniego: "Dobrześ odpowiedział. To czyń, a będziesz żył".Lecz on, chcąc się usprawiedliwić, zapytał Jezusa: "A ktojest moim bliźnim?"

Jezusnawiązując do tego rzekł: "Pewien człowiek schodził zJerozolimy do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko że goobdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego,odeszli. Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczyłgo i minął. Tak samo lewita, gdy przyszedł na to miejsce izobaczył go, minął. Pewien zaś Samarytanin, będąc w podróży,przechodził również obok niego. Gdy go zobaczył, wzruszył sięgłęboko: podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając jeoliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł dogospody i pielęgnował go.

Następnegozaś dnia wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł: «Miej onim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będęwracał». Któryż z tych trzech okazał się według twego zdaniabliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?" Onodpowiedział: "Ten, który mu okazał miłosierdzie".Jezus mu rzekł: "Idź i ty czyń podobnie".

niedziela, 2 października

2011-10-02T18:15:00.001+02:00

WTobie jest wszechmoc MIŁOŚCI.

Toco nam wydaje się proste, Ty nazywasz po imieniu, wtedy dopierodociera do nas – jak niewiele rozumiemy. Jak niewiele widzimy isłyszymy.

Zbytczęsto nie rozróżniam kolorów. To – czarne, to – białe, alewtedy słyszę Twój głos. Spoglądam ponownie. Powoli zaczynamwidzieć. Dostrzegać.

Mt21, 33-43

Jezuspowiedział do arcykapłanów i starszych ludu: "Posłuchajcieinnej przypowieści.

Byłpewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem,wykopał w niej prasę, zbudował wieżę, w końcu oddał ją wdzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłałswoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Alerolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili,trzeciego kamieniami obrzucili. Wtedy posłał inne sługi, więcejniż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcuposłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: «Uszanują mojegosyna»l. Lecz rolnicy zobaczywszy syna, mówili do siebie: «To jestdziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo».Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili.

Kiedywięc właściciel winnicy przyjdzie, co uczyni z owymi rolnikami?"Rzekli Mu: "Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda wdzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon wewłaściwej porze". Jezus im rzekł: "Czy nigdy nieczytaliście w Piśmie: «Właśnie ten kamień, który odrzucilibudujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił i jest cudemw naszych oczach»? Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będziewam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce".

sobota, 1 października

2011-10-01T17:31:00.003+02:00

Wybranymmożna być zawsze, ale czy zawsze rozumiemy jak wielka łaska nasspotkała?

Patrzi słuchaj, a zrozumiesz potęgę Pana.

czemusię urwałem czemu mnie nie było
czemu jak strażak biegłemnieprzytomnie
stale w drodze jak Kolumb który szukał pieprzu
nimwróciłem był Jezus
i pytał się o mnie

(czemu,ks. Jan Twardowski)

Łk10, 17-24

Wróciłosiedemdziesięciu dwóch z radością mówiąc: "Panie, przezwzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają".

Wtedyrzekł do nich: "Widziałem szatana spadającego z nieba jakbłyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach iskorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam niezaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wampoddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są wniebie".

W tejwłaśnie chwili Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł:"Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś terzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom.Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Ojciec mój przekazałMi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kimjest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić".

Potemzwrócił się do samych uczniów i rzekł: "Szczęśliwe oczy,które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków ikrólów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, iusłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli".

piątek, 30 września

2011-09-30T17:09:00.004+02:00

Nigdy,przenigdy Tobą nie gardziłem.

Zastanawiamsię: ile trzeba mieć w sobie podłości i pychy, by kpić z Ciebie?Nigdy nie miałem pretensji, że upadłem. To ja zrobiłem! Ale to,że się podnoszę - zawdzięczam Tobie.

Gdyw żalu krzyczę: - Boże, pomóż, to okazuję niemoc, a nie brakwiary.

Łk10, 13-16

Jezuspowiedział: "Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bogdyby w Tyrze i Sydonie działy się cuda, które u was siędokonały, już dawno by się nawróciły, siedząc we włosiennicy iw popiele. Toteż Tyrowi i Sydonowi lżej będzie na sądzie niżeliwam. A ty, Kafarnaum, czy aż do nieba masz być wyniesione? Aż doOtchłani zejdziesz!

Ktowas słucha, Mnie słucha, a kto wami gardzi, Mną gardzi; lecz ktoMną gardzi, gardzi Tym, który Mnie posłał".

czwartek, 29 września

2011-09-29T16:48:00.002+02:00

Zawszeobok?

Nazywamygo brzydko stróżem
karzemy mu stać pilnować
używamy jakchłopca na posyłki

ktoz nas mu rękę poda
pożałuje że ma skrzydła za duże
sumienietak czyste że niewygodne
kolor biały całkiemniepraktyczny
życie obce bo bez pomyłek
miłość niecałą -bo bez umierania

ktoz nas go obejmie za szyję
słuchaj - powie - zmieniły sięczasy
teraz ja cię światem ukryję

(Zmieniłysię czasy, ks. Jan Twardowski)

J1, 47-51

Jezusujrzał, jak Natanael zbliżał się do Niego, i powiedział o nim:"Patrz, to prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu".Powiedział do Niego Natanael: "Skąd mnie znasz?" Odrzekłmu Jezus: "Widziałem cię, zanim cię zawołał Filip, gdybyłeś pod drzewem figowym". Odpowiedział Mu Natanael: "Rabbi,Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś królem Izraela!" Odparł muJezus: "Czy dlatego wierzysz, że powiedziałem ci: «Widziałemcię pod drzewem figowym»? Zobaczysz jeszcze więcej niż to".

Potempowiedział do niego: "Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam:Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących izstępujących na Syna Człowieczego".

środa, 28 września

2011-09-28T17:54:00.004+02:00

NaśladowaćJezusa? To niemożliwe. Być Jemu wiernym ? Trudne.

Idęwe śnie

odpierwszej do trzeciej

zapalampapierosa

patrzęw ciemność okna

wracam

gdyjuż cię nie ma

itak co noc

zapowiedźszukania

wtwoim świetle słowa

(***,HC - moje)

Łk9, 57-62

GdyJezus z uczniami szedł drogą, ktoś powiedział do Niego: "Pójdęza Tobą, dokądkolwiek się udasz". Jezus mu odpowiedział:"Lisy mają nory i ptaki powietrzne gniazda, lecz Syn Człowieczynie ma miejsca, gdzie by głowę mógł oprzeć".

Doinnego rzekł: "Pójdź za Mną". Ten zaś odpowiedział:"Panie, pozwól mi najpierw pójść i pogrzebać mojego ojca".Odparł mu: "Zostaw umarłym grzebanie ich umarłych, a ty idźi głoś królestwo Boże".

Jeszczeinny rzekł: "Panie, chcę pójść za Tobą, ale pozwól minajpierw pożegnać się z moimi w domu". Jezus mu odpowiedział:"Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda,nie nadaje się do królestwa Bożego".

wtorek, 27 września

2011-09-27T16:28:00.000+02:00

Jezusnie jest mściwy, On jest cierpliwy.

Zatrzymałsię
cień pod oknem
nade mną chmury wędrowne
udam żemnie nie ma
zapomnę
puka
znów nie otwieram
myślę:-późno ciemno
- kto?- pytam wreszcie
- Twój Bóg zakochany
zmiłością niewzajemną

(***,ks. Jan Twardowski)

Łk9, 51-56

Gdydopełniał się czas wzięcia Jezusa z tego świata, postanowiłudać się do Jerozolimy i wysłał przed sobą posłańców. Ciwybrali się w drogę i przyszli do pewnego miasteczkasamarytańskiego, by Mu przygotować pobyt. Nie przyjęto Go jednak,ponieważ zmierzał do Jerozolimy.

Widzącto uczniowie Jakub i Jan rzekli: "Panie, czy chcesz, a powiemy,żeby ogień spadł z nieba i zniszczył ich?" Lecz Onodwróciwszy się zabronił im. I udali się do innego miasteczka.

poniedziałek, 26 września

2011-09-26T21:32:00.004+02:00

Wierzę,że potrafię, że mogę, MUSZĘ.

Naukapokory – to rewers mojego ciągłego zmagania. Uciekania,tchórzostwa, pychy, zadufania.

Łk9, 46-50

UczniomJezusa przyszła myśl, kto z nich jest największy. Lecz Jezus,znając myśli ich serca, wziął dziecko, postawił je przy sobie irzekł do nich: "Kto przyjmie to dziecko w imię moje, Mnieprzyjmuje; a kto Mnie przyjmie, przyjmuje Tego, który Mnie posłał.Kto bowiem jest najmniejszy wśród was wszystkich, ten jest wielki".

Wtedyprzemówił Jan: "Mistrzu, widzieliśmy kogoś, jak w imięTwoje wypędzał złe duchy, i zabranialiśmy mu, bo nie chodzi znami". Lecz Jezus mu odpowiedział: "Nie zabraniajcie; ktobowiem nie jest przeciwko wam, ten jest z wami".

niedziela, 25 września

2011-09-25T16:05:00.001+02:00

Dajesznie tylko nadzieję, Ty dajesz szansę.

Ikażda chwila, każda godzina może być właściwa, odpowiednia.

JesteśMiłosierny i ponad WSZYSTKO I WSZYSTKICH w walce o życie. Ozbawienie.

Nigdynie zapominasz. Pamięć, która koi, zniewala, ale i przeraża.Niepojęta miłość, którą tak często lekceważę.

Mt21, 28-32

Jezuspowiedział do arcykapłanów i starszych ludu: "Co myślicie?Pewien człowiek miał dwóch synów. Zwrócił się do pierwszego irzekł: «Dziecko, idź dzisiaj i pracuj w winnicy». Tenodpowiedział: «Idę, panie», lecz nie poszedł. Zwrócił się dodrugiego i to samo powiedział. Ten odparł: «Nie chcę». Późniejjednak opamiętał się i poszedł. Któryż z tych dwóch spełniłwolę ojca?" Mówią Mu: "Ten drugi."

WtedyJezus rzekł do nich: "Zaprawdę powiadam wam: Celnicy inierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego.Przyszedł bowiem do was Jan drogą sprawiedliwości, a wyście munie uwierzyli. Celnicy zaś i nierządnice uwierzyli mu. Wypatrzyliście na to, ale nawet później nie opamiętaliście się,żeby mu uwierzyć".

sobota, 24 września

2011-09-24T14:49:00.003+02:00

Podziwnie wystarcza. Podziw jest tylko emocją, krótkotrwałą. A Jezuszasługuję na oddanie, stałe, nieprzerwane.

Nadpustą gazetą
kiedy plany nasze wywracają się do górynogami
kiedy nazywają Ciebie dobrym Ojcem a inni głuchymkamieniem
kiedy pozór wyskakuje jak filip z konopi
w podziwieo wiele starszym od rozumu
w zwątpieniu które także prowadzi wnieskończoność
kiedy tak mało barw a tak dużo kolorów
kiedyzłoty środek staje się szary
nad próżnią bez dna wciągającąświat
kiedy niepokój ryczy Jak ósma chuda krowa
kiedy możeszsię rzucić na szyję Janowi XXIII na fotografii
biegnę doCiebie jak po nitce do kłębka

(Nadpustą gazetą, ks. Jan Twardowski)

Łk9, 43b-45

Gdywszyscy pełni byli podziwu dla wszystkich czynów Jezusa, Onpowiedział do swoich uczniów: "Weźcie wy sobie dobrze doserca te właśnie słowa: Syn Człowieczy będzie wydany w ręceludzi".

Leczoni nie rozumieli tego powiedzenia; było ono zakryte przed nimi, także go nie pojęli, a bali się zapytać Go o nie.

piątek, 23 września

2011-09-23T18:57:00.002+02:00

Dostrzeci zrozumieć Boga.

Mojadroga bez towarzystwa Jezusa, byłaby straceńczym biegiem. Nicniewartym manifestem, idiotycznym wybrykiem.

Mojadroga bez Jezusa nie miałaby sensu. Nie miałaby celu.

Dziękuję,że wciąż idziesz ze mną.

Łk9, 18-22

Gdyraz Jezus modlił się na osobności, a byli z Nim uczniowie, zwróciłsię do nich z zapytaniem: "Za kogo uważają Mnie tłumy?"Oni odpowiedzieli: "Za Jana Chrzciciela; inni za Eliasza;jeszcze inni mówią, że któryś z dawnych prorokówzmartwychwstał". Zapytał ich: "A wy za kogo Mnieuważacie?"

Piotrodpowiedział: "Za Mesjasza Bożego". Wtedy surowo imprzykazał i napomniał ich, żeby nikomu o tym nie mówili. I dodał:"Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć: będzie odrzucony przezstarszyznę, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; będzie zabity, atrzeciego dnia zmartwychwstanie".

czwartek, 22 września

2011-09-22T17:37:00.000+02:00

Zobaczyćz głupiej ciekawości można przedstawienie cyrkowe. ZrozumiećJezusa z całego serca, to jest wysiłek serca i duszy.

Dlategochciałbym mniej żonglować, a więcej słyszeć, czuć, pojmować.

Łk9, 7-9

TetrarchaHerod usłyszał o wszystkich cudach zdziałanych przez Jezusa i byłzaniepokojony. Niektórzy bowiem mówili, że Jan powstał zmartwych; inni, że Eliasz się zjawił; jeszcze inni, że któryś zdawnych proroków zmartwychwstał. Lecz Herod mówił: "Jakazałem ściąć Jana. Któż więc jest Ten, o którym takie rzeczysłyszę?" I chciał Go zobaczyć.

środa, 21 września

2011-09-21T17:49:00.004+02:00

Pójdźza Mną – nie wiem czy słyszycie te słowa,ale wiem, że warto, by do was – do mnie dotarły.

Bo:Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają.

Mt9, 9-13

GdyJezus wychodził z Kafarnaum, ujrzał człowieka siedzącego wkomorze celnej, imieniem Mateusz, i rzekł do niego: "Pójdź zaMną". On wstał i poszedł za Nim.

GdyJezus siedział w domu za stołem, przyszło wielu celników igrzeszników i siedzieli wraz z Jezusem i Jego uczniami. Widząc to,faryzeusze mówili do Jego uczniów: "Dlaczego wasz Nauczycieljada wspólnie z celnikami i grzesznikami?" On, usłyszawszy to,rzekł: "Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy sięźle mają. Idźcie i starajcie się zrozumieć, co znaczy: «Chcęraczej miłosierdzia niż ofiary». Bo nie przyszedłem powołaćsprawiedliwych, ale grzeszników".

wtorek, 20 września

2011-09-20T17:24:00.002+02:00

Jedniwidzą w Tych słowach zuchwałość, inni miłość.

Aja? Siłę.

Siłę,niepojętą dla człowieka. Siłę boskiego Syna.

Łk8, 19-21

Przyszlido Jezusa Jego matka i bracia, lecz nie mogli się dostać do Niego zpowodu tłumu. Oznajmiono Mu: "Twoja matka i bracia stoją nadworze i chce się widzieć z Tobą". Lecz On im odpowiedział:"Moją matką i moimi braćmi są ci, którzy słuchają słowaBożego i wypełniają je".

poniedziałek, 19 września

2011-09-19T16:24:00.005+02:00

Lgnędo tej lampy.

Jednak,gdy jestem blisko – to albo tchórzę, albo blask wydaję mi sięmało atrakcyjny. I uciekam. Przed siebie, za siebie, sam już niewiem jak bardzo się zagubiłem.

Nadziejaczasami przypomina jesień. Wtedy wszystko odchodzi.

Łk8, 16-18

Jezuspowiedział do tłumów: "Nikt nie zapala lampy i nie przykrywajej garncem ani nie stawia pod łóżkiem; lecz stawia na świeczniku,aby widzieli światło ci, którzy wchodzą. Nie ma bowiem nicukrytego, co by nie miało być ujawnione, ani nic tajemnego, co bynie było poznane i na jaw nie wyszło. Uważajcie więc, jaksłuchacie. Bo kto ma, temu będzie dane; a kto nie ma, temu zabiorąi to, co mu się wydaje, że ma".

niedziela, 18 września

2011-09-18T15:17:00.001+02:00

MiłosiernyBoże dajesz mi szansę.

Dajeszmi znak, że w każdej chwili mogę być obok Ciebie.

Czyw porę się zatrzymam w tym biegu? Czy wreszcie będę zawszeprzy i dla Ciebie?

Chciałempowiedzieć - przecież to okropne -
ale przygryzłemjęzyk
chciałem zapukać
nie miałem do kogo

milcz
Bóg mówi dobrze o Bogu

(Milcz,ks. Jan Twardowski)

Mt20, 1-16a

Jezusopowiedział swoim uczniom tę przypowieść: "Królestwoniebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnymrankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się zrobotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy.

Gdywyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących narynku bezczynnie, i rzekł do nich: «Idźcie i wy do mojej winnicy,a co będzie słuszne, dam wam». Oni poszli. Wyszedłszy ponownieokoło godziny szóstej i dziewiątej tak samo uczynił.

Gdywyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących izapytał ich: «Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?»Odpowiedzieli mu: «Bo nas nikt nie najął». Rzekł im: «Idźcie iwy do winnicy».

Na toodrzekł jednemu z nich: «Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czynie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź.Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi niewolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, żeja jestem dobry?» Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsiostatnimi".

sobota, 17 września

2011-09-17T18:50:00.002+02:00

Wykorzystaćszansę.

Wykorzystaćżycie. Zrozumieć je i zawierzyć Jezusowi.

Macielepsze propozycje?

Takw Pana Boga naprawdę uwierzył
że mógł się modlić jakby Gonie było
i widzieć smutek ogromny na polu
pszenicę któranie zakwitła w czerwcu
i same tylko niewierzące dzieci
jakbyPan Jezus nie rodził się zimą
i nawet serce ludziomniepotrzebne
bo krew wariatka gdzie indziej pobiegła

wierzyć - toznaczy nawet się nie pytać
jak długo jeszcze mamy iść pociemku

(Jakbygo nie było, ks. Jan Twardowski)

Łk8, 4-15

Gdyzebrał się wielki tłum i z miast przychodzili do Jezusa, rzekł wprzypowieści: "Siewca wyszedł siać ziarno. A gdy siał, jednopadło na drogę i zostało podeptane, a ptaki powietrzne wydziobałyje. Inne padło na skałę i gdy wzeszło, uschło, bo nie miałowilgoci. Inne znowu padło między ciernie, a ciernie razem z nimwyrosły i zagłuszyły je. Inne w końcu padło na ziemię żyzną igdy wzrosło, wydało plon stokrotny".

Przytych słowach wołał: "Kto ma uszy do słuchania, niechajsłucha". Wtedy pytali Go Jego uczniowie, co znaczy taprzypowieść.

Onrzekł: "Wam dano poznać tajemnice królestwa Bożego, innymzaś w przypowieściach, aby patrząc nie wiedzieli i słuchając nierozumieli.

Takiejest znaczenie przypowieści: Ziarnem jest słowo Boże. Tymi nadrodze są ci, którzy słuchają słowa; potem przychodzi diabeł izabiera słowo z ich serca, żeby nie uwierzyli i nie byli zbawieni.Na skałę pada u tych, którzy gdy usłyszą, z radością przyjmująsłowo, lecz nie mają korzenia: wierzą do czasu, a w chwili pokusyodstępują. To, co padło między ciernie, oznacza tych, którzysłuchają słowa, lecz potem odchodzą i przez troski, bogactwa iprzyjemności życia bywają zagłuszeni i nie wydają owocu. W końcuziarno w żyznej ziemi oznacza tych, którzy wysłuchawszy słowasercem szlachetnym i dobrym, zatrzymują je i wydają owoc przez swąwytrwałość".

piątek, 16 września

2011-09-16T15:53:00.001+02:00

Kobiety.

Myślę,że One lepiej rozumiejąJezusa. Zawsze tak było.

Łk8, 1-3

Jezuswędrował przez miasta i wsie, nauczając i głosząc Ewangelię okrólestwie Bożym. A było z Nim Dwunastu oraz kilka kobiet, któreuwolnił od złych duchów i od słabości: Maria, zwana Magdaleną,którą opuściło siedem złych duchów; Joanna, żona Chuzy,zarządcy u Heroda; Zuzanna i wiele innych, które im usługiwały zeswego mienia.

NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY BOLESNEJ

2011-09-15T18:05:00.002+02:00

Litania do Matki BożejBolesnej

Kyrie,elejson, Chryste,elejson, Kyrie, elejson.
Chryste,usłysz nas! Chryste,wysłuchaj nas.
Ojczez nieba, Boże, zmiłujsię z nami.
Synu,Odkupicielu Świata, Boże, zmiłujsię z nami.
DuchuŚwięty, Boże, zmiłujsię z nami.
ŚwiętaTrójco, Jedyny Boże, zmiłujsię z nami.
ŚwiętaMaryjo - módlsię za nami.
ŚwiętaBoża Rodzicielko
Święta Panno nad pannami
MatkoChrystusowa
Matko Jednorodzonego Syna Bożego
MatkoBolesna
Matko Płacząca
Matko proroctwem starca Symeonaprzejęta
Matko do Egiptu uchodząca
Matko z żalem Syna swegoszukająca
Matko pod krzyżem stojąca
Matko ciało Syna łzamiobmywająca
Matko ciało Jezusa do grobu składająca
Matkozelżywość Chrystusa w swym Sercu nosząca

Maryjo,Królowo Męczenników
Maryjo, pociecho strapionych
Maryjo,obrono słabych
Maryjo, umocnienie zalęknionych
Maryjo,światło rozpaczających
Maryjo, opiekunko chorych
Maryjo,ucieczko grzeszników

Przezgorzką Mękę Syna Swego – przyczyńsię za nami.
Przezboleść, której doznałaś widząc Jezusa ubiczowanego
Przezboleść, której doznałaś widząc Jezusa cierniemukoronowanego
Przez boleść, której doznałaś widząc Jezusa nakrzyżu umierającego
Przez boleść, której doznałaś widzącprzebicie włócznią Serca Jezusowego
Przez Twoje doskonałezgadzanie się z wolą Bożą
Przez Twoje pełne zasługwestchnienia i modlitwy

Łk2, 33-35

Poprzedstawieniu Jezusa w świątyni Jego ojciec i Matka dziwili siętemu, co o Nim mówiono.

Symeonzaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: "Oto Tenprzeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i naznak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę mieczprzeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu".

środa, 14 września

2011-09-14T17:09:00.000+02:00

Droga do zbawienia prowadzi przez krzyż.

To trudna do zniesienia prawda.

Jezus umarł za nas, dla nas. Jednak w człowieku jest tak wiele egoizmu, że zapomina o tragizmie TEJ śmierci, tego wyzwolenia. Nas – mnie boli coś innego. A mianowicie, że i nasza droga do zbawienia nie jest prosta. Ale czy dlatego warto się poddawać, rezygnować? Gdy to pytanie zadaje człowiek szczęśliwy, odpowiedź jest błaha. Gdy pyta cierpiący, odpowiedź nie pada wcale lub jest tragiczniejsza od śmierci Jezusa.

Czyli?

Czyli, brak nadziei, zniechęcenie, poddanie się.

Jezus nigdy nie utracił nadziei, nawet wołając na krzyżu. Wtedy było w Nim więcej z człowieka, niż z Boga. Wtedy był łatwiejszy w odbiorze dla tych, którzy w Niego zwątpili.

Ale On wciąż wierzy w nas.

J 3, 13-17

Jezus powiedział do Nikodema: "Nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił, Syna Człowieczego. A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne.

Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony".

wtorek, 13 września

2011-09-13T17:44:00.000+02:00

Chciałbym usłyszeć Twój głos, Twoje słowo: WSTAŃ.

Chciałem wiarę utracić
lecz spokój był dalej
gwiazdę zagasić -
nie drgnęła cała reszta świata
ptakom lato przedłużyć -
została sikorka
jasnoniebieska zawsze na początku zimy
chciałem działać pozmieniać -
napomniał mnie kamień
czyżeś zgłupiał do końca - aktywni czas tracą
chciałem zwątpić -
w zwątpieniu znalazłem milczenie
to od czego się wiara z powrotem zaczyna

(koło, ks. Jan Twardowski)

Łk 7, 11-17

Jezus udał się do pewnego miasta, zwanego Nain; a szli z Nim Jego uczniowie i tłum wielki. Gdy zbliżył się do bramy miejskiej, właśnie wynoszono umarłego, jedynego syna matki, a ta była wdową. Towarzyszył jej spory tłum z miasta.

Na jej widok Pan użalił się nad nią i rzekł do niej: "Nie płacz". Potem przystąpił, dotknął się mar, a ci, którzy je nieśli, stanęli. I rzekł: "Młodzieńcze, tobie mówię, wstań". Zmarły usiadł i zaczął mówić; i oddał go jego matce.

A wszystkich ogarnął strach; wielbili Boga i mówili: "Wielki prorok powstał wśród nas i Bóg łaskawie nawiedził lud swój". I rozeszła się ta wieść o Nim po całej Judei i po całej okolicznej krainie.

poniedziałek, 12 września

2011-09-12T17:35:00.000+02:00

Czasami są to sekundy, czasami godziny. Ale czas, w którym w ciszy czytam Pismo, jest dla mnie najważniejszy. Wyjątkowy.

Myślałem od kilku dni, by porzucić pisanie, czytanie, bliskość Ewangelii. Ale dzisiaj uświadomiłem sobie, że czas spędzony nad Pismem, czyni mnie lepszym. Bufonada? Nie. Pędzę, ścigam, szukam, potykam się, a Pismo dodaję otuchy.

Często to co piszę jest zwierciadłem duszy, dnia. Ale najczęściej jest publiczną spowiedzią. Nie jest łatwo nazwać się pysznym lub cynikiem, ale gdy tak właśnie czuję, to nie szukam słów gładkich i pięknych. Piszę prawdę. Moją prawdę. I Jezus mi w tym pomaga.

Łk 7, 1-10

Gdy Jezus dokończył wszystkich swoich mów do ludu, który się przysłuchiwał, wszedł do Kafarnaum. Sługa pewnego setnika, szczególnie przez niego ceniony, chorował i bliski był śmierci. Skoro setnik posłyszał o Jezusie, wysłał do Niego starszyznę żydowską z prośbą, żeby przyszedł i uzdrowił mu sługę.

Ci zjawili się u Jezusa i prosili Go usilnie: "Godzien jest, żebyś mu to wyświadczył - mówili - kocha bowiem nasz naród i sam zbudował nam synagogę". Jezus przeto wybrał się z nimi. A gdy był już niedaleko domu, setnik wysłał do Niego przyjaciół z prośbą: "Panie, nie trudź się, bo nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój. I dlatego ja sam nie uważałem się za godnego przyjść do Ciebie. Lecz powiedz słowo, a mój sługa będzie uzdrowiony. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: «Idź», a idzie; drugiemu: «Chodź», a przychodzi; a mojemu słudze: «Zrób to», a robi".

Gdy to Jezus usłyszał, zadziwił się i zwracając się do tłumu, który szedł za Nim, rzekł: "Powiadam wam: Tak wielkiej wiary nie znalazłem nawet w Izraelu". A gdy wysłani wrócili do domu, zastali sługę zdrowego.

niedziela, 11 września

2011-09-11T16:48:00.000+02:00

Przebaczyć podłość jest łatwiej niż ją zrozumieć.

Tak wiele osób nie wybaczyło mi. Kilku nie zrozumiałem ja.

Przed laty miałem taką zasadę: można było mnie zranić trzy razy, czwartego występku nie rozgrzeszałem, osobę odtrącałem. Ale potem to ja prosiłem o wybaczenie. Potem to ja łamałem wszelakie obietnice, nie cztery razy ale czterdzieści cztery.

A dzisiaj? Dzisiaj boję się swojej naiwności.

Mt 18, 21-35

Piotr zbliżył się do Jezusa i zapytał: "Panie, ile razy mam przebaczać, jeśli mój brat wykroczy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy?" Jezus mu odrzekł: "Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy.

Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który mu był winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby tak dług odzyskać.

Wtedy sługa upadł przed nim i prosił go: «Panie, miej cierpliwość nade mną, a wszystko ci oddam». Pan ulitował się nad tym sługą, uwolnił go i dług mu darował. Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: «Oddaj, coś winien». Jego współsługa upadł przed nim i prosił go: «Miej cierpliwość nade mną, a oddam tobie». On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu.

Współsłudzy jego widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. Wtedy pan jego wezwał go przed siebie i rzekł mu: «Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swym współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?» I uniesiony gniewem pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu całego długu nie odda.

Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu".

sobota, 10 września

2011-09-10T19:07:00.000+02:00

Słuchać, a rozumieć. Rozumieć i żyć TAK.

Używam słów jak niebo deszczu. Niby mnie oczyszczają, niby między nimi jest wszystko. A jednak słowa, jak deszcz osuszają promienie słońce. Jedne dają radość, drugie wypalają, to co zostało zasiane.

Nadal jestem zbyt pyszny, bym mógł napisać, że wypełniam słowa Pana. Nadal obłuda życia wygrywa, niestety.

Łk 6, 43-49

Jezus powiedział do swoich uczniów: "Nie jest dobrym drzewem to, które wydaje zły owoc, ani złym drzewem to, które wydaje dobry owoc. Po owocu bowiem poznaje się każde drzewo: nie zrywa się fig z ciernia ani z krzaka jeżyny nie zbiera się winogron. Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Bo z obfitości serca mówią jego usta.

Czemu to wzywacie Mnie: «Panie, Panie», a nie czynicie tego, co mówię? Pokażę wam, do kogo podobny jest każdy, kto przychodzi do Mnie, słucha słów moich i wypełnia je. Podobny jest do człowieka, który buduje dom: wkopał się głęboko i fundament założył na skale. Gdy przyszła powódź, potok wezbrany uderzył w ten dom, ale nie zdołał go naruszyć, ponieważ był dobrze zbudowany. Lecz ten, kto słucha, a nie wypełnia, podobny jest do człowieka, który zbudował dom na ziemi bez fundamentu. Gdy potok uderzył w niego, od razu runął, a upadek jego był wielki".

piątek, 9 września

2011-09-09T16:49:00.000+02:00

Obłudy we mnie wiele.

Zbyt dużo. Jednak nikogo nie chcę już pouczać. Sam szukam, sam się gubię, sam nie mogę odnaleźć.

Wciąż na wietrze.

Łk 6, 39-42

Jezus opowiedział uczniom przypowieść: "Czy może niewidomy prowadzić niewidomego? Czy nie wpadną w dół obydwaj? Uczeń nie przewyższa nauczyciela. Lecz każdy, dopiero w pełni wykształcony, będzie jak jego nauczyciel.

Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku nie dostrzegasz?

Jak możesz mówić swemu bratu: «Bracie, pozwól, że usunę drzazgę, która jest w twoim oku», gdy sam belki w swoim oku nie widzisz?

Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka swego brata".

NARODZENIE NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY

2011-09-08T15:42:00.000+02:00

Często zastanawiam się dlaczego Ona?

Wiele osób namawia mnie, a może wręcz wmawia, że powinienem Jej zaufać.

A ja Ją lubię, ale zawsze i wszędzie rozmawiam z Jezusem.

Moje troski do Matki Bożej kieruję rzadko. Nie dlatego, że Jej nie ufam. Dlatego, że zaprzyjaźniłem się z Jej Synem. I za to Jej dziękuję.

Mt 1, 1-16. 18-23

Rodowód Jezusa Chrystusa, Syna Dawida, Syna Abrahama. Abraham był ojcem Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci; Juda zaś był ojcem Faresa i Zary, których matką była Tamar. Fares był ojcem Ezrona; Ezron ojcem Arama; Aram ojcem Aminadaba; Aminadab ojcem Naassona; Naasson ojcem Salmona; Salmon ojcem Booza, a matką była Rachab. Booz był ojcem Obeda, a matką była Rut. Obed był ojcem Jessego, a Jesse ojcem króla Dawida. Dawid był ojcem Salomona, a matką była dawna żona Uriasza. Salomon był ojcem Roboama; Roboam ojcem Abiasza; Abiasz ojcem Asy; Asa ojcem Jozafata; Jozafat ojcem Jorama; Joram ojcem Ozjasza; Ozjasz ojcem Joatama; Joatam ojcem Achaza; Achaz ojcem Ezechiasza; Ezechiasz ojcem Manassesa; Manasses ojcem Amosa; Amos ojcem Jozjasza; Jozjasz ojcem Jechoniasza i jego braci w czasie przesiedlenia babilońskiego.

Po przesiedleniu babilońskim Jechoniasz był ojcem Salatiela; Salatiel ojcem Zorobabela; Zorobabel ojcem Abiuda; Abiud ojcem Eliakima; Eliakim ojcem Azora; Azor ojcem Sadoka; Sadok ojcem Achima; Achim ojcem Eliuda; Eliud ojcem Eleazara; Eleazar ojcem Mattana; Mattan ojcem Jakuba; Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem.

Początek krótszej perykopy

Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: "Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów".

A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: "Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel", to znaczy "Bóg z nami".

środa, 7 września

2011-09-07T17:16:00.000+02:00

Ubogi jestem duchem. Bogaty grzechem.

Dusza zawsze jest najważniejsza, ta świadomość dawała mi siłę. Tracę siłę, to znaczy, że tracę również duszę? Czy zupełnie ją zatraciłem?

Moja lista grzechów, to niczym litania do diabła. Jakbym go prosił o wsparcie. Swoim słowami, czynami, myślami.

A jednak wciąż jestem. Trwam.

Łk 6, 20-26

W owym czasie Jezus podniósł oczy na swoich uczniów i mówił: "Błogosławieni jesteście wy, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże.

Błogosławieni wy, którzy teraz głodujecie, albowiem będziecie nasyceni.

Błogosławieni wy, którzy teraz płaczecie, albowiem śmiać się będziecie.

Błogosławieni będziecie, gdy ludzie was znienawidzą i gdy was wyłączą spośród siebie, gdy was zelżą i z powodu Syna Człowieczego podadzą w pogardę wasze imię jako niecne: cieszcie się i radujcie w owym dniu, bo wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili prorokom.

Natomiast biada wam, bogaczom, bo odebraliście już pociechę waszą.

Biada wam, którzy teraz jesteście syci, albowiem głód cierpieć będziecie.

Biada wam, którzy się teraz śmiejecie, albowiem smucić się i płakać będziecie.

Biada wam, gdy wszyscy ludzie chwalić was będą. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili fałszywym prorokom".

wtorek, 6 września

2011-09-06T17:37:00.000+02:00

Być wybranym. Zrozumieć ten wybór i poddać się jemu.

Nie posypujcie cukrem religii
nie wycierajcie jej gumą

Nie ubierajcie w różowe gałgany aniołów
fruwających ponad wojną
nie odsyłajcie wiernych do fujarki komentarza
Nie przychodzę po pociechę jak po talerz zupy
chciałem nareszcie oprzeć swoją głowę
o kamień wiary

(Nie, ks. Jan Twardowski)

Łk 6, 12-19

Zdarzyło się, że Jezus wyszedł na górę, aby się modlić, i całą noc spędził na modlitwie do Boga.

Z nastaniem dnia przywołał swoich uczniów i wybrał spośród nich dwunastu, których nazwał apostołami: Szymona, którego nazwał Piotrem; i brata jego, Andrzeja; Jakuba i Jana; Filipa i Bartłomieja; Mateusza i Tomasza; Jakuba, syna Alfeusza, i Szymona z przydomkiem Gorliwy; Judę, syna Jakuba, i Judasza Iskariotę, który stał się zdrajcą.

Zeszedł z nimi na dół i zatrzymał się na równinie. Był tam duży poczet Jego uczniów i wielkie mnóstwo ludu z całej Judei i z Jerozolimy oraz z wybrzeża Tyru i Sydonu, przyszli oni, aby Go słuchać i znaleźć uzdrowienie ze swych chorób. Także i ci, których dręczyły duchy nieczyste, doznawali uzdrowienia.

A cały tłum starał się Go dotknąć, ponieważ moc wychodziła od Niego i uzdrawiała wszystkich.

poniedziałek, 5 września

2011-09-05T17:49:00.000+02:00

Każdy dzień, każdy może mnie odmienić.

Wciąż na niego czekam. Nieważne czy będzie to niedziela, czy pochmurny poniedziałek.

Człowiek w synagodze się doczekał. Była w nim cierpliwość, wiara, siła.

Ja mam tylko wiarę.

Łk 6, 6-11

W szabat Jezus wszedł do synagogi i nauczał. A był tam człowiek, który miał uschłą prawą rękę. Uczeni zaś w Piśmie i faryzeusze śledzili Go, czy w szabat uzdrawia, żeby znaleźć powód do oskarżenia Go. On wszakże znał ich myśli i rzekł do człowieka, który miał uschłą rękę: "Podnieś się i stań na środku". Podniósł się i stanął.

Wtedy Jezus rzekł do nich: "Pytam was: Czy wolno w szabat dobrze czynić, czy wolno źle czynić? życie ocalić czy zniszczyć?" I spojrzawszy wokoło po wszystkich, rzekł do człowieka: "Wyciągnij rękę". Uczynił to i jego ręka stała się znów zdrowa.

Oni zaś wpadli w szał i naradzali się między sobą, co by uczynić Jezusowi.

niedziela, 4 września

2011-09-04T18:05:00.001+02:00

Nie mi napominać, nie mi pouczać.

Już nikt nie słucha, wszyscy pogłuchli. Ja także.

Pochowaliśmy się przed sobą, przed Bogiem. Udajemy, wciąż gramy. Bez ustanku.

Mt 18, 15-20

Jezus powiedział do swoich uczniów: "Gdy twój brat zgrzeszy przeciw tobie, idź i upomnij go w cztery oczy. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata. Jeśli zaś nie usłucha, weź ze sobą jeszcze jednego albo dwóch, żeby na słowie dwóch albo trzech świadków opierała się cała sprawa. Jeśli i tych nie usłucha, donieś Kościołowi. A jeśli nawet Kościoła nie usłucha, niech ci będzie jak poganin i celnik.

Zaprawdę powiadam wam: Wszystko, co zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie.

Dalej zaprawdę powiadam wam: Jeśli dwaj z was na ziemi zgodnie o coś prosić będą, to wszystkiego użyczy im mój Ojciec, który jest w niebie. Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich".

sobota, 3 września

2011-09-03T19:27:00.000+02:00

Słuchać Jego, a nie ludzi.

W każdym, także we mnie, zawsze zwycięży egoizm. W Nim zawsze miłosierdzie.

On nie jest z ludzi. Królestwo jego nie z tego świata.

Łk 6, 1-5

W pewien szabat Jezus przechodził wśród zbóż, a uczniowie zrywali kłosy i wykruszając je rękami, jedli.

Na to niektórzy z faryzeuszów mówili: "Czemu czynicie to, czego nie wolno czynić w szabat?"

Wtedy Jezus rzekł im w odpowiedzi: "Nawet tegoście nie czytali, co uczynił Dawid, gdy był głodny on i jego ludzie? Jak wszedł do domu Bożego i wziąwszy chleby pokładne, sam jadł i dawał swoim ludziom? Chociaż samym tylko kapłanom wolno je spożywać". I dodał: "Syn Człowieczy jest panem szabatu".

piątek, 2 września

2011-09-02T18:54:00.000+02:00

W nauce Jezusa jest logika.

Nie spryt i obłuda faryzeuszy. On zwycięża z nimi inteligencją. Mądrością miłości. On nadaje życiu sens i...kolor.

Łk 5, 33-39

Faryzeusze i uczeni w Piśmie rzekli do Jezusa: "Uczniowie Jana dużo poszczą i modły odprawiają, tak samo uczniowie faryzeuszów; Twoi zaś jedzą i piją".

Jezus rzekł do nich: "Czy możecie gości weselnych nakłonić do postu, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, i wtedy, w owe dni, będą pościli".

Opowiedział im też przypowieść: "Nikt nie przyszywa do starego ubrania łaty z tego, co oderwie od nowego; w przeciwnym razie i nowe podrze, i łata z nowego nie nada się do starego.

Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków; w przeciwnym razie młode wino rozerwie bukłaki i samo wycieknie, i bukłaki się zepsują. Lecz młode wino należy lać do nowych bukłaków. Kto się napił starego wina, nie chce potem młodego, mówi bowiem: «Stare jest lepsze»".

czwartek, 1 września

2011-09-01T16:13:00.000+02:00

Twoje słowo wskazówką. Twoje słowa drogą.

Nie odchodź ode mnie Panie, chociaż jestem pełen grzechu.

Łk 5, 1-11

Gdy tłum cisnął się do Jezusa, aby słuchać słowa Bożego, a On stał nad jeziorem Genezaret, zobaczył dwie łodzie stojące przy brzegu; rybacy zaś wyszli z nich i płukali sieci. Wszedłszy do jednej łodzi, która należała do Szymona, poprosił go, żeby nieco odbił od brzegu. Potem usiadł i z łodzi nauczał tłumy.

Gdy przestał mówić, rzekł do Szymona: "Wypłyń na głębię i zarzuć sieci na połów". A Szymon odpowiedział: "Mistrzu, całą noc pracowaliśmy i niceśmy nie ułowili. Lecz na Twoje słowo zarzucę sieci".

Skoro to uczynił, zagarnęli tak wielkie mnóstwo ryb, że sieci ich zaczynały się rwać. Skinęli więc na wspólników w drugiej łodzi, żeby im przyszli z pomocą. Ci podpłynęli i napełnili obie łodzie, tak że się prawie zanurzały.

Widząc to Szymon Piotr przypadł Jezusowi do kolan i rzekł: "Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiek grzeszny".

I jego bowiem, i wszystkich jego towarzyszy w zdumienie wprawił połów ryb, jakiego dokonali: jak również Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli wspólnikami Szymona. Lecz Jezus rzekł do Szymona: "Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił". I przyciągnąwszy łodzie do brzegu, zostawili wszystko i poszli za Nim.

środa, 31 sierpnia

2011-08-31T19:03:00.000+02:00

Cierpiący na ciele, w duszy. Wszyscy do Jezusa.

A gdy cierpiał On, gdzie się podzialiście? Pytam, nie z wyrzutem, lecz obłudnie. Sam cierpię, zdrowieje z Jezusem, by potem zatracać się na zakrętach życia.

A jednak On, Miłosierny zawsze pozwala mi do siebie wracać.

Dziękuję.

Łk 4, 38-44

Po opuszczeniu synagogi w Kafarnaum Jezus przyszedł do domu Szymona. A wysoka gorączka trawiła teściową Szymona. I prosił Go za nią.

On, stanąwszy nad nią, rozkazał gorączce, i opuściła ją. Zaraz też wstała i usługiwała im.

O zachodzie słońca wszyscy, którzy mieli cierpiących na rozmaite choroby, przynosili ich do Niego. On zaś na każdego z nich kładł ręce i uzdrawiał ich.

Także złe duchy wychodziły z wielu, wołając: "Ty jesteś Syn Boży". Lecz On je gromił i nie pozwalał im mówić, ponieważ wiedziały, że On jest Mesjaszem.

Z nastaniem dnia wyszedł i udał się na miejsce pustynne. A tłumy szukały Go i przyszły aż do Niego; chciały Go zatrzymać, żeby nie odchodził od nich.

Lecz On rzekł do nich: "Także innym miastom muszę głosić Dobrą Nowinę o królestwie Bożym, bo na to zostałem posłany". I głosił słowo w synagogach Judei.

wtorek, 30 sierpnia

2011-08-30T17:43:00.000+02:00

Chciałbym milczeć i tylko słuchać.

Chciałbym słuchać i rozumieć. Zbyt wielu używam słów. Moja dusza postrzępiona od sylab.

Łk 4, 31-37

Jezus udał się do Kafarnaum, miasta w Galilei, i tam nauczał w szabat. Zdumiewali się Jego nauką, gdyż słowo Jezusa było pełne mocy.

A był w synagodze człowiek, który miał w sobie ducha nieczystego. Zaczął on krzyczeć wniebogłosy: "Och, czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem, kto jesteś: Święty Boży".

Lecz Jezus rozkazał mu surowo: "Milcz i wyjdź z niego". Wtedy zły duch rzucił go na środek i wyszedł z niego nie wyrządzając mu żadnej szkody.

Wprawiło to wszystkich w zdumienie i mówili między sobą: "Cóż to za słowo? Z władzą i mocą rozkazuje nawet duchom nieczystym, i wychodzą".

I wieść o Nim rozchodziła się wszędzie po okolicy.

poniedziałek, 29 sierpnia

2011-08-29T16:20:00.000+02:00

Grzech rodzi grzech. Odkupienia brak.

ścieli ci głowę,

Janie

stracili głowy

ty radosny

na górze

oni radośni

przez chwilę

tobie niczego

nie brakuje

im niczego

nie starcza

(***, HC)

Mk 6, 17-29

Herod kazał pochwycić Jana i związanego trzymał w więzieniu, z powodu Herodiady, żony brata swego Filipa, którą wziął za żonę. Jan bowiem wypominał Herodowi: "Nie wolno ci mieć żony twego brata". A Herodiada zawzięła się na niego i rada byłaby go zgładzić, lecz nie mogła. Herod bowiem czuł lęk przed Janem, znając go jako męża prawego i świętego, i brał go w obronę. Ilekroć go posłyszał, odczuwał duży niepokój, a przecież chętnie go słuchał.

Otóż chwila sposobna nadeszła, kiedy Herod w dzień swoich urodzin wyprawił ucztę swym dostojnikom, dowódcom wojskowym i osobom znakomitym w Galilei. Gdy córka Herodiady weszła i tańczyła, spodobała się Herodowi i współbiesiadnikom. Król rzekł do dziewczęcia: "Proś mię, o co chcesz, a dam ci". Nawet jej przysiągł: "Dam ci, o co tylko poprosisz, nawet połowę mojego królestwa".

Ona wyszła i zapytała swą matkę: "O co mam prosić?" Ta odpowiedziała: "O głowę Jana Chrzciciela". Natychmiast weszła z pośpiechem do króla i prosiła: "Chcę, żebyś mi zaraz dał na misie głowę Jana Chrzciciela". A król bardzo się zasmucił, ale przez wzgląd na przysięgę i na biesiadników nie chciał jej odmówić. Zaraz też król posłał kata i polecił przynieść głowę jego. Ten poszedł, ściął go w więzieniu i przyniósł głowę jego na misie; dał ją dziewczęciu, a dziewczę dało swej matce.

Uczniowie Jana, dowiedziawszy się o tym, przyszli, zabrali jego ciało i złożyli je w grobie.

niedziela, 28 sierpnia

2011-08-28T17:34:00.000+02:00

Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje.

WCIĄŻ NIE POTRAFIĘ. Zbyt wiele słabości we mnie. Za wiele.

Mt 16, 21-23

Jezus zaczął wskazywać swoim uczniom na to, że musi iść do Jerozolimy i wiele wycierpieć od starszych i arcykapłanów, i uczonych w Piśmie; że będzie zabity i trzeciego dnia zmartwychwstanie.

A Piotr wziął Go na bok i począł robić Mu wyrzuty: "Panie, niech Cię Bóg broni! Nie przyjdzie to nigdy na Ciebie". Lecz On odwrócił się i rzekł do Piotra: "Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo nie myślisz o tym, co Boże, ale o tym, co ludzkie".

Wtedy Jezus rzekł do swoich uczniów: "Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je. Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę? Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego razem z aniołami swoimi, i wtedy odda każdemu według jego postępowania".

sobota, 27 sierpnia

2011-08-27T18:08:00.000+02:00

Strach nie zawsze oznacza głupotę.

Strach jednak często zniewala tak bardzo, że tracę zdrowy rozsądek.

Czy otrzymując jedną monetę, oddałbym ją z powrotem? Czy przepuścił, jak wiele szans, które dostałem od Pana, w swoim marnym życiu?

A może ono wcale nie jest marne, może jest takie jakie powinno być teraz? Było inne wczoraj, czas czekać na jutro.

Mt 25, 14-30

Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść: "Pewien człowiek, mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. Zaraz ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obrót i zyskał drugie pięć. Tak samo i ten, który dwa otrzymał; on również zyskał drugie dwa. Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze swego pana.

Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął się rozliczać z nimi.

Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: «Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem». Rzekł mu pan: «Dobrze, sługo dobry i wierny. Byłeś wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana». Przyszedł również i ten, który otrzymał dwa talenty, i powiedział: «Panie, przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem». Rzekł mu pan: «Dobrze, sługo dobry i wierny. Byłeś wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma cię postawię; wejdź do radości twego pana».

Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: «Panie, wiedziałem, żeś jest człowiek twardy: chcesz żąć tam, gdzie nie posiałeś, i zbierać tam, gdzieś nie rozsypał. Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz swoją własność».

Odrzekł mu Pan jego: «Sługo zły i gnuśny! Wiedziałeś, że chcę żąć tam, gdzie nie posiałem, i zbierać tam, gdziem nie rozsypał. Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie byłbym z zyskiem odebrał swoją własność. Dlatego odbierzcie mu ten talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów. Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz w ciemności: tam będzie płacz i zgrzytanie zębów»".

piątek, 26 sierpnia

2011-08-26T20:34:00.000+02:00

Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie!

Gdybyśmy WSZYSCY posłuchali tych słów?!

Warto słuchać Matki Jezusa, Ona zawsze rozumiała Jego Wielkość. A ja, ty, wy?

My?

My wciąż uciekamy od Prawdy.

J 2, 1-11

W Kanie Galilejskiej odbywało się wesele i była tam Matka Jezusa.

Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów. A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: "Nie mają już wina".

Jezus Jej odpowiedział: "Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Jeszcze nie nadeszła godzina moja".

Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: "Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie".

Stało zaś tam sześć stągwi kamiennych przeznaczonych do żydowskich oczyszczeń, z których każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary.

Rzekł do nich Jezus: "Napełnijcie stągwie wodą". I napełnili je aż po brzegi. Potem do nich powiedział: "Zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście weselnemu". Ci zaś zanieśli.

A gdy starosta weselny skosztował wody, która stała się winem, i nie wiedział, skąd ono pochodzi, ale słudzy, którzy czerpali wodę, wiedzieli, przywołał pana młodego i powiedział do niego: "Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy się napiją, wówczas gorsze. Ty zachowałeś dobre wino aż do tej pory".

Taki to początek znaków uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej. Objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie.

czwartek, 25 sierpnia

2011-08-25T18:41:00.001+02:00

Nie jestem wciąż gotowy. Nie potrafię czuwać, nie potrafię odnaleźć w sobie spokoju. Jeszcze nie teraz. Wciąż mnie nosi.

Nie stawiam warunków, nie wyznaczam dat. Proszę.

Mt 24, 42-51

Jezus powiedział do swoich uczniów: "Czuwajcie, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o której porze nocy złodziej ma przyjść, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby się włamać do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie.

Któż jest tym sługą wiernym i roztropnym, którego pan ustanowił nad swoją służbą, żeby na czas rozdawał jej żywność? Szczęśliwy ów sługa, którego pan, gdy wróci, zastanie przy tej czynności. Zaprawdę powiadam wam: Postawi go nad całym swoim mieniem.

Lecz jeśli taki zły sługa powie sobie w duszy: «Mój pan się ociąga», i zacznie bić swoje współsługi, i będzie jadł i pił z pijakami, to nadejdzie pan tego sługi w dniu, kiedy się nie spodziewa, i o godzinie, której nie zna. Każe go ćwiartować i z obłudnikami wyznaczy mu miejsce. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów".

środa, 24 sierpnia

2011-08-24T18:06:00.000+02:00

Czasami śnię, że jestem jednym z uczniów Jezusa. Innym razem stoję w tłumię i krzyczę: Ukrzyżuj Go!

Jest we mnie ciekawość dziecka. Chciałbym móc być blisko Jezusa, stać po drzewem figowym, rozmawiać z Nim. Siedzieć w łodzi, iść przez pustynię, odwiedzać chaty i domostwa. Obok Niego. I śnię o tym.

Ale zdarzają się też sny inny, gdy jestem obok Jezusa, ale Go nie rozumiem. Czyż może być co dobrego z Nazaretu?

Wtedy z Niego szydzę, jestem świadkiem Jego wydania, skazania, ukrzyżowania. Nie stoję biernie. Nie jestem niemym świadkiem. Jestem przeciwko Niemu.

Czy te skrajności nocy – niestety – nie budzą się także za dnia? Nieświadomie, świadomie. Szybko, powoli. W życiu, które mi się rozleciało. Jak sen. Zły sen. W życiu, które się rozpoczęło. Jak sen. Dobry sen.

J 1, 45-51

Filip spotkał Natanaela i powiedział do niego: "Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy, Jezusa, syna Józefa, z Nazaretu". Rzekł do niego Natanael: "Czyż może być co dobrego z Nazaretu?" Odpowiedział mu Filip: "Chodź i zobacz".

Odpowiedział Mu Natanael: "Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś królem Izraela!" Odparł mu Jezus: "Czy dlatego wierzysz, że powiedziałem ci: "Widziałem cię pod drzewem figowym"? Zobaczysz jeszcze więcej niż to".

Potem powiedział do niego: "Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego".

wtorek, 23 sierpnia

2011-08-23T17:46:00.000+02:00

Czy jestem obłudnikiem?

Czy jestem sprawiedliwy? Zdarza mi się. Czy jestem miłosierny? Próbuję. Czy wierzę? Wciąż.

Czy tacy jesteśmy wszyscy? Każdy próbuję i żyję nadzieją, że ten lot ma jakiś, wielki sens.

Mt 23, 23-26

Jezus przemówił tymi słowami: "Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo dajecie dziesięcinę z mięty, kopru i kminku, lecz pomijacie to, co ważniejsze jest w Prawie: sprawiedliwość, miłosierdzie i wiarę. To zaś należało czynić, a tamtego nie opuszczać. Przewodnicy ślepi, którzy przecedzacie komara, a połykacie wielbłąda.

Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo dbacie o czystość zewnętrznej strony kubka i misy, a wewnątrz pełne są zdzierstwa i niepowściągliwości. Faryzeuszu ślepy! Oczyść wpierw wnętrze kubka, żeby i zewnętrzna jego strona stała się czysta".

poniedziałek, 22 sierpnia

2011-08-22T16:36:00.000+02:00

Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami.

Matko Boża, Niepokalana Maryjo! Tobie poświęcam ciało i duszę moją, wszystkie modlitwy i prace, radości i cierpienia, wszystko, czym jestem i co posiadam.

Łk 1, 26-38

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja.

Anioł wszedł do Niej i rzekł: "Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami".

Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie.

Lecz anioł rzekł do Niej: "Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca".

Na to Maryja rzekła do anioła: "Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?"

Anioł Jej odpowiedział: "Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego".

Na to rzekła Maryja: "Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa". Wtedy odszedł od Niej anioł.

niedziela, 21 sierpnia

2011-08-21T15:40:00.000+02:00

Ty jesteś Mesjaszem, Synem Boga żywego. Niech ta wieść dotrze do wszystkich.

Modlę się Panie żebym nie zasłaniał
był byle jaki ale przezroczysty
żebyś widział przeze mnie kaczkę z płaskim nosem
żółtego wiesiołka co kwitnie wieczorem
wciąż od początku świata cztery płatki maku
serce co w liście wzruszenie rysuje
(chociaż serce chuligan bo bije po ciemku)
pióro co pisze krzywo kiedy ręka płacze
psa co rozpoczął już wyć do sputnika
mrówkę która widzi rzeczy tylko wielkie
więc nawet jej przyjemnie ze jest taka mała
miłość jak odległość trudną do przebycia
zło z którym biegnie cierpienie niewinne
bliskich umarłych i nagle dalekich
jakby jechali bryczką w siwe konie
babcię co mówi do dziewczynki w parku
kiedy będziesz dorosła jeszcze mnie zrozumiesz
najkrótszą drogę co zawsze przy końcu

aby już Ciebie tylko było widać

(Przezroczystość, ks. Jan Twardowski)

Mt 16, 13-20

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: "Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?" A oni odpowiedzieli: "Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków". Jezus zapytał ich: "A wy za kogo Mnie uważacie?" Odpowiedział Szymon Piotr: "Ty jesteś Mesjaszem, Synem Boga żywego".

Na to Jezus mu rzekł: "Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem ciało i krew nie objawiły ci tego, lecz Ojciec mój, który jest w niebie.

Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr - Opoka i na tej opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie".

Wtedy przykazał uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem.

sobota, 20 sierpnia

2011-08-20T15:40:00.000+02:00

Jeden jest tylko Mistrz, Chrystus.

Przed Nim składam swoje prośby, troski i małe zwycięstwa.

Mt 23, 1-12

Jezus przemówił do tłumów i do swoich uczniów tymi słowami: "Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nie naśladujcie. Mówią bowiem, ale sami nie czynią. Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą. Wszystkie swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać. Rozszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle u płaszczów. Lubią zaszczytne miejsce na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach. Chcą, by ich pozdrawiano na rynku i żeby ludzie nazywali ich Rabbi.

Otóż wy nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście. Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten w niebie. Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus.

Największy z was niech będzie waszym sługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony".

piątek, 19 sierpnia

2011-08-19T17:47:00.000+02:00

Miłość. Prawdziwa. Bezwarunkowa. Nieustanna.

Serce pełne Miłosierdzia.

Mt 22, 34-40

Gdy faryzeusze dowiedzieli się, że Jezus zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał Go, wystawiając Go na próbę: "Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?"

On mu odpowiedział: "«Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem». To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: «Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego». Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy".

czwartek, 18 sierpnia

2011-08-18T19:27:00.000+02:00

Zaproszony jestem do Twojego stołu, ale wciąż okruchy życia zbieram na wygnaniu, które sam sobie sprawiłem.

Mt 22, 1-14

Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: "Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawi ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść. Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: «Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę: woły i tuczne zwierzęta pobite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę». Lecz oni zlekceważyli to i poszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy ich, pozabijali.

Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić.

Wtedy rzekł swoim sługom: «Uczta wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie». Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala zapełniła się biesiadnikami. Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka nie ubranego w strój weselny. Rzekł do niego: «Przyjacielu, jakże tu wszedłeś nie mając stroju weselnego?» Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: «Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz w ciemności. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów».

Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych".

środa, 17 sierpnia

2011-08-17T17:17:00.000+02:00

Czy każda chwila jest dobra, każda godzina?

Mt 20, 1-16a

Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść: "Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy.

Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: «Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam». Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił.

Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: «Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?» Odpowiedzieli mu: «Bo nas nikt nie najął». Rzekł im: «Idźcie i wy do winnicy».

A gdy nadszedł wieczór, rzekł właściciel winnicy do swego rządcy: «Zwołaj robotników i wypłać im należność, począwszy od ostatnich aż do pierwszych». Przyszli najęci około jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy więc przyszli pierwsi, myśleli, że więcej dostaną; lecz i oni otrzymali po denarze. Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: «Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzyśmy znosili ciężar dnia i spiekoty». Na to odrzekł jednemu z nich: «Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czy nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?»

Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi".

wtorek, 16 sierpnia

2011-08-16T17:11:00.002+02:00

Czy moje czytanie Pisma ma sens?

Czy nie jest rytuałem, który zajmuję mi sekundy, a godziny poświęcam na blade życie?

Jak mam trafić do Królestwa, jeżeli nie pojmuję swojego życia. Gdybym rozumiał Pismo, rozumiałbym siebie. A jestem zagubiony i stracony.

U Boga wszystko jest możliwe, ale ja O TYM zapominam, trwonię dobre słowa, trwonię dobre uczynki. Jestem bogaty tylko w grzech, a takich Bóg nie chce, takich odtrąci.

Cóż więc mam zrobić ze swoim życiem, którego nie rozumiem, którego nienawidzę? Co mam zrobić z życiem, którego pragnę i które kocham?

Co otrzymam za swoje zmagania? Czy w ogóle powinienem na coś liczyć? Nie mogę powiedzieć jak Piotr, że opuściłem wszystko i poszedłem za Jezusem. Nie opuściłem niczego, a moja służba, to teatr, to statystowanie. Obłudna gra. Bywałem pierwszy, nie mogę unieść ciężaru ostatniego.

Mt 19, 23-30

Jezus powiedział do swoich uczniów: "Zaprawdę powiadam wam: Bogaty z trudnością wejdzie do królestwa niebieskiego. Jeszcze raz wam powiadam: Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż bogatemu wejść do królestwa niebieskiego".

Gdy uczniowie to usłyszeli, przerazili się bardzo i pytali: "Któż więc może się zbawić?"

Jezus spojrzał na nich i rzekł: "U ludzi to niemożliwe, lecz u Boga wszystko jest możliwe".

Wtedy Piotr rzekł do Niego: "Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą, cóż więc otrzymamy?"

Jezus zaś rzekł do nich: "Zaprawdę powiadam wam: Przy odrodzeniu, gdy Syn Człowieczy zasiądzie na swym tronie chwały, wy, którzyście poszli za Mną, zasiądziecie również na dwunastu tronach sądząc dwanaście pokoleń Izraela. I każdy, kto dla mego imienia opuści dom, braci lub siostry, ojca lub matkę, dzieci lub pole stokroć tyle otrzyma i życie wieczne odziedziczy.

Wielu zaś pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi".

UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWZIĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY

2011-08-15T18:10:00.000+02:00

Wybrana. To Ona urodziła Jezusa. To przez Nią Bóg obwieścił nam Królestwo.

Pocieszycielka, Pośredniczka, Orędowniczka, Wspomożycielka. Matka ludzi.

dziękuję za Twoje włosy
nie malowane na obrazach
za Twoje brwi podniesione na widok anioła
za piersi karmiące
za ramiona co przenosiły Jezusa przez zieloną granicę
za kolana
za plecy pochylone nad śmieciem w lampie
za czwarty palec serdeczny
za oddech na szybie
za ciepło dłoni na klamce
za stopy stukające po kamiennych schodach
za to że ciało może prowadzić do Boga

(Dziękuję, ks. Jan Twardowski)

Łk 11, 27-28

Gdy Jezus przemawiał do tłumu, jakaś kobieta głośno zawołała do Niego: "Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś".

Lecz On rzekł: "Owszem, ale również błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je".

niedziela, 14 sierpnia

2011-08-14T18:17:00.002+02:00

Wierzyć, to znaczy móc i chcieć. Chcę, ale czy mogę żyć lepiej?

Jezu, mądrzejszy od teologii
bliższy od reguł życia wewnętrznego
przepisów na zbawienie
odwrotna strono rozpaczy
świecący nawet niewierzącym jak ogromne ciało dobroci
ile razy klękam przed Tobą
z wszystkimi dowodami na istnienie Boga w torbie mózgu
i bezradną mordką swej łzy
prosząc
abyś mnie nauczył
cierpienia bez pytań

(Jezu, ks. Jan Twardowski)

Mt 15, 21-28

Jezus podążył w strony Tyru i Sydonu. A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych okolic, wołała: "Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko dręczona przez złego ducha". Lecz On nie odezwał się do niej ani słowem.

Na to zbliżyli się do Niego uczniowie i prosili: "Odpraw ją, bo krzyczy za nami". Lecz On odpowiedział: "Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela". A ona przyszła, upadła przed Nim i prosiła: "Panie, dopomóż mi". On jednak odparł: "Niedobrze jest zabrać chleb dzieciom i rzucić psom". A ona rzekła: "Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą z okruszyn, które spadają ze stołu ich panów".

Wtedy Jezus jej odpowiedział: "O niewiasto, wielka jest wiara twoja; niech ci się stanie, jak chcesz". Od tej chwili jej córka została uzdrowiona.

sobota, 13 sierpnia

2011-08-13T19:50:00.000+02:00

Tak, One są błogosławieństwem.

Zabrałeś mi dzieciństwo a ono powraca
z chłopcem który biega po lesie za sójką
co mieszka raz wysoko albo całkiem nisko
po przeszłość trzeba wznieść się
by się przed nią schylić

zabrałeś moją młodość a ona się zjawia
mówi jakie nad Polską było niebo czyste
a starczyło na zawsze by spojrzeć raz tylko

zabierz wszystko co boli
by wróciło do mnie

(Dzieciństwo, ks. Jan Twardowski)

Mt 19, 13-15

Przynoszono do Jezusa dzieci, aby włożył na nie ręce i pomodlił się za nie; a uczniowie szorstko zabraniali im tego. Lecz Jezus rzekł: "Dopuśćcie dzieci i nie przeszkadzajcie im przyjść do Mnie; do takich bowiem należy królestwo niebieskie". Włożył na nie ręce i poszedł stamtąd.

piątek, 12 sierpnia

2011-08-12T20:25:00.000+02:00

Rozumiem Ewangelię... i co z tego?

Boli rzeczywistość. Pieczę i uwiera prawda o moim życiu. O moim postępowaniu. O grzechach. O rozwodach.

Przepraszam! To nie tylko SŁOWO. To ból i piętno. Znamię, którego nie da się wypalić. Od tego życia nie da się uciec, zapomnieć, wymazać, odlecieć.

Mt 19, 3-12

Faryzeusze przystąpili do Jezusa, chcąc Go wystawić na próbę, i zadali Mu pytanie: "Czy wolno oddalić swoją żonę z jakiegokolwiek powodu?"

On odpowiedział: "Czy nie czytaliście, że Stwórca od początku stworzył ich jako mężczyznę i kobietę? I rzekł: «Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i złączy się ze swoją żoną i będą oboje jednym ciałem». A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela".

Odparli Mu: "Czemu więc Mojżesz polecił dać jej list rozwodowy i odprawić ją?"

Odpowiedział im: "Przez wzgląd na zatwardziałość serc waszych pozwolił wam Mojżesz oddalać wasze żony, lecz od początku tak nie było. A powiadam wam: Kto oddala swoją żonę, chyba w wypadku nierządu, a bierze inną, popełnia cudzołóstwo. I kto oddaloną bierze za żonę, popełnia cudzołóstwo".

Rzekli Mu uczniowie: "Jeśli tak się ma sprawa człowieka z żoną, to nie warto się żenić".

Lecz On im odpowiedział: "Nie wszyscy to pojmują, lecz tylko ci, którym to jest dane. Bo są niezdatni do małżeństwa, którzy z łona matki tak się urodzili; i są niezdatni do małżeństwa, których ludzie takimi uczynili; a są i tacy bezżenni, którzy dla królestwa niebieskiego sami zostali bezżenni.

Kto może pojąć, niech pojmuje".

czwartek, 11 sierpnia

2011-08-11T17:10:00.000+02:00

Najtrudniej przebaczyć sobie!

Mt 18, 21 - 19, 1

Piotr zbliżył się do Jezusa i zapytał: "Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat wykroczy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy?"

Jezus mu odrzekł: "Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy.

Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby tak dług odzyskać. Wtedy sługa upadł przed nim i prosił go: «Panie, miej cierpliwość nade mną, a wszystko ci oddam». Pan ulitował się nad tym sługą, uwolnił go i dług mu darował.

Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który był mu winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: «Oddaj, coś winien!» Jego współsługa upadł przed nim i prosił go: «Miej cierpliwość nade mną, a oddam tobie». On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu.

Współsłudzy jego widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. Wtedy pan jego wezwał go przed siebie i rzekł mu: «Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był się ulitować nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?» I uniesiony gniewem pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu całego długu nie odda.

Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu".

Gdy Jezus dokończył tych mów, opuścił Galileę i przeniósł się w granice Judei za Jordan.

środa, 10 sierpnia

2011-08-10T16:21:00.000+02:00

Upaść, by wstać. By iść.

Można mieć wszystko żeby odejść
czas młodość wiarę własne siły
świętej pamięci dom rodzinny
skrzynkę dla szpaków i sikorek
miłość wiadomość nieomylną
że nawet Pan Bóg niepotrzebny

potem już tylko sama ufność
trzeba nie mieć nic
żeby wrócić

(Żeby wrócić, ks. Jan Twardowski)

J 12, 24-26

Jezus powiedział do swoich uczniów: "Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. A kto by chciał mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli kto Mi służy, uczci go mój Ojciec".

wtorek, 9 sierpnia

2011-08-09T18:16:00.001+02:00

Wspomnienie

Edytę Stein

poznałem na Kaszubach

słuchałem słów

niewiarygodnych

milczałem

dzisiaj

krzyczę

wspomnieniem

(wspomnienie, moje - HC)

Mt 25, 1-13

Jezus opowiedział swoim uczniom tę przypowieść: "Podobne jest królestwo niebieskie do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca. Pięć z nich było nierozsądnych, a pięć roztropnych. Nierozsądne wzięły lampy, ale nie wzięły ze sobą oliwy. Roztropne zaś razem z lampami zabrały również oliwę w naczyniach. Gdy się oblubieniec opóźniał, zmorzone snem wszystkie zasnęły.

Lecz o północy rozległo się wołanie: «Oblubieniec idzie, wyjdźcie mu na spotkanie!» Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły swe lampy. A nierozsądne rzekły do roztropnych: «Użyczcie nam swej oliwy, bo nasze lampy gasną». Odpowiedziały roztropne: «Mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedających i kupcie sobie». Gdy one szły kupić, nadszedł oblubieniec: te, które były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną i drzwi zamknięto. W końcu nadchodzą i pozostałe panny, prosząc: «Panie, panie, otwórz nam». Lecz on odpowiedział: «Zaprawdę powiadam wam, nie znam was».

Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny".

poniedziałek, 8 sierpnia

2011-08-08T18:05:00.000+02:00

W mądrości słów, odnajduję też radość czytania.

Baśń, która prowadzi mnie do Prawdy.

Jezus mówi o swojej śmierci. Smutek ogarnia uczniów. Potem urzędnik czepia się podatków. Chrystus ma swoje zdanie, ale rozwiązuje problem. I robi to tak, że gdy dzisiaj przeczytałem Te słowa, wróciła we mnie radość dziecka.

Mt 17, 22-27

Gdy Jezus przebywał w Galilei z uczniami, rzekł do nich: "Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Oni zabiją Go, ale trzeciego dnia zmartwychwstanie". I bardzo się zasmucili.

Gdy przyszli do Kafarnaum, przystąpili do Piotra poborcy dwudrachmy z zapytaniem: "Wasz nauczyciel nie płaci dwudrachmy?" Odpowiedział: "Owszem".

Gdy wszedł do domu, Jezus uprzedził go, mówiąc: "Szymonie, jak ci się zdaje? Od kogo królowie ziemscy pobierają daniny lub podatki? Od synów swoich czy od obcych?" Powiedział: "Od obcych".

Jezus mu rzekł: "A zatem synowie są wolni. Żebyśmy jednak nie dali powodu do zgorszenia, idź nad jezioro i zarzuć wędkę. Weź pierwszą rybę, którą wyciągniesz, i otwórz jej pyszczek: znajdziesz statera. Weź go i daj im za Mnie i za siebie".

niedziela, 7 sierpnia

2011-08-07T15:36:00.000+02:00

Panie, ratuj mnie mnie. Pomóż. Proszę.

Wciąż wierzę, że JESTEŚ drogą i prawdą, i życiem.

Mt 14, 22-33

Gdy tłum został nasycony, zaraz Jezus przynaglił uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, zanim odprawi tłumy. Gdy to uczynił, wyszedł sam jeden na górę, aby się modlić. Wieczór zapadł, a On sam tam przebywał. Łódź zaś była już sporo stadiów oddalona od brzegu, miotana falami, bo wiatr był przeciwny.

Lecz o czwartej straży nocnej przyszedł do nich, krocząc po jeziorze. Uczniowie, zobaczywszy Go kroczącego po jeziorze, zlękli się, myśląc, że to zjawa, i ze strachu krzyknęli. Jezus zaraz przemówił do nich: "Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się".

Na to odezwał się Piotr: "Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie". A On rzekł: "Przyjdź". Piotr wyszedł z łodzi i krocząc po wodzie przyszedł do Jezusa. Lecz na widok silnego wiatru uląkł się i gdy zaczął tonąć, krzyknął: "Panie, ratuj mnie". Jezus natychmiast wyciągnął rękę i chwycił go mówiąc: "Czemu zwątpiłeś, małej wiary?"

Gdy wsiedli do łodzi, wiatr się uciszył. Ci zaś, którzy byli w łodzi, upadli przed Nim, mówiąc: "Prawdziwie jesteś Synem Bożym".

PRZEMIENIENIE PAŃSKIE

2011-08-06T17:01:00.000+02:00

To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie.

Każdy ma wybór, ale czy dokonujemy właściwych. Czy chcemy? Nie lękajmy się.

Jezus rozpoczął właśnie drogę ku krzyżowi. Czy pójdę z Nim? Czy będę rozumiał jego kroki? Bóg ukazał chwałę swojego Syna trzem uczniom. Doświadczyli tak wiele, a jednak nadal nie zawsze rozumieli Nauczyciela. Czy ja słysząc o świadectwie, zrozumiem sens Życia i Śmierci Pana?

Mt 17, 1-9

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i brata jego Jana i zaprowadził ich na górę wysoką osobno. Tam przemienił się wobec nich: Twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło.

A oto im się ukazali Mojżesz i Eliasz, którzy rozmawiali z Nim. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: "Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza".

Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: "To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie". Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli. A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: "Wstańcie, nie lękajcie się". Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: "Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie".

piątek, 5 sierpnia

2011-08-05T18:38:00.000+02:00

Ja jestem światłością świata.

TAK, Ty!

Boże którego nie widzę
a kiedyś zobaczę
przychodzę bezrobotny
przystaję w ogonku
i proszę Cię o miłość jak o ciężką pracę

(Boże, ks. Jan Twardowski)

Mt 16, 24-28

Jezus powiedział do swoich uczniów: "Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je. Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę?

Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego razem z aniołami swoimi, i wtedy odda każdemu według jego postępowania. Zaprawdę powiadam wam: Niektórzy z tych, co tu stoją, nie zaznają śmierci, aż ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w królestwie swoim".

czwartek, 4 sierpnia

2011-08-04T18:50:00.000+02:00

Ty jesteś Szymon, syn Jana, ty będziesz się nazywał Kefas.

Uczeń, który miał wątpliwości, który tracił wiarę, który zaparł się Pana. To on został wybrany. Ludzkie ułomności nie przekreśliły go. Jego wiara była prawdziwa. A do prawdy dochodzi się przez zwątpienie, zatracenie, ból.

Aby zrozumieć Boga, trzeba być człowiekiem, nie bożkiem.

Trzeba słuchać, trzeba widzieć, można zrozumieć. Wybór należy do nas. Nie do Boga.

Droga do Niego jest prosta. To my tworzymy zakręty. On to rozumie.

Mt 16, 13-23

Na to Jezus mu rzekł: "Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem ciało i krew nie objawiły ci tego, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr - Opoka i na tej opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie".

Wtedy surowo zabronił uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem. Odtąd zaczął Jezus wskazywać swoim uczniom na to, że musi iść do Jerozolimy i wiele cierpieć od starszych i arcykapłanów, i uczonych w Piśmie; że będzie zabity i trzeciego dnia zmartwychwstanie. A Piotr wziął Go na bok i począł robić Mu wyrzuty: "Panie, niech Cię Bóg broni! Nie przyjdzie to nigdy na Ciebie".

Lecz On odwrócił się i rzekł do Piotra: "Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo nie myślisz o tym, co Boże, ale o tym, co ludzkie".

środa, 3 sierpnia

2011-08-03T20:10:00.000+02:00

Dowodów jest wiele.

Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju. Innym razem: Widzieliście Mnie, a przecież nie wierzycie.

Boga należy czuć. Każdym porem swojego ciała. Każdą cząstką duszy. Nie wystarczy ujrzeć. Trzeba zrozumieć, poczuć Absolut Miłości. To daje nadzieję, miłość, to umacnia wiarę.

Z ciemności można wyjść tylko przy Jego pomocy. Wciąż W TO WIERZĘ.

Mt 15, 21-28

Słowa Ewangelii według św. Mateusza. Jezus podążył w stronę Tyru i Sydonu. A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych okolic, wołała: "Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko dręczona przez złego ducha". Lecz On nie odezwał się do niej ani słowem.

Na to zbliżyli się do Niego uczniowie i prosili: "Odpraw ją, bo krzyczy za nami".

Lecz On odpowiedział: "Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela".

A ona przyszła, upadła przed Nim i prosiła: "Panie, dopomóż mi".

On jednak odparł: "Niedobrze jest brać chleb dzieciom i rzucać psom".

A ona odrzekła: "Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą z okruszyn, które spadają ze stołu ich panów".

Wtedy Jezus jej odpowiedział: "O niewiasto, wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak chcesz". Od tej chwili jej córka została uzdrowiona.

wtorek, 2 sierpnia

2011-08-02T19:32:00.001+02:00

Każdy grzech i bluźnierstwo będą odpuszczone ludziom, ale bluźnierstwo przeciwko Duchowi nie będzie odpuszczone. To słowa Jezusa. To jego wskazówka.

Nie czyńmy praw głupich, nie stanówmy obrzędów bezwzględnych. Szanujmy tradycję, ale nie dajmy się zwieść ceremonii. Najważniejsze są czyny i słowa. Te, które prowadzą nas do Boga.

Bądźmy w Jego sieci.

Mt 15, 1-2. 10-14

Do Jezusa przyszli z Jerozolimy faryzeusze i uczeni w Piśmie z zapytaniem: "Dlaczego twoi uczniowie postępują wbrew tradycji starszych? Bo nie myją sobie rąk przed jedzeniem".

Jezus przywołał do siebie tłum i rzekł do niego: "Słuchajcie i chciejcie zrozumieć: Nie to, co wchodzi do ust, czyni człowieka nieczystym, ale co z ust wychodzi, to go czyni nieczystym".

Wtedy przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: "Wiesz, że faryzeusze zgorszyli się, gdy usłyszeli to powiedzenie". On zaś odrzekł: "Każda roślina, której nie sadził mój Ojciec niebieski, będzie wyrwana. Zostawcie ich. To są ślepi przewodnicy ślepych. Lecz jeśli ślepy ślepego prowadzi, obaj w dół wpadają".

poniedziałek, 1 sierpnia

2011-08-01T19:24:00.000+02:00

Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się – zbyt często ze strachu grzeszymy. Boimy się nie błędów, lecz samej próby uczciwego życia. To nas przeraża? Raczej przerasta. Brakuje nam wiary, tak jak w pewnym momencie zabrakło jej Piotrowi.

Zwątpienie dopada nas zbyt często. Zbyt wiele w nas pychy, zbyt mało pokory wobec Boga i Jego dzieł.

A wystarczy... Go dotknąć... On jest skałą.

Mt 14, 22-36

Skoro tłum został nakarmiony, Jezus zaraz przynaglił uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, zanim odprawi tłumy. Gdy to uczynił, wyszedł sam jeden na górę, aby się modlić. Wieczór zapadł, a On sam tam przebywał. Łódź zaś była już sporo stadiów oddalona od brzegu, miotana falami, bo wiatr był przeciwny.

Lecz o czwartej straży nocnej przyszedł do nich, krocząc po jeziorze. Uczniowie, zobaczywszy Go kroczącego po jeziorze, zlękli się myśląc, że to zjawa, i ze strachu krzyknęli.

Wtedy Jezus odezwał się do nich: "Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się".

Na to odpowiedział Piotr: "Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie".

A On rzekł: "Przyjdź".

Piotr wyszedł z łodzi i krocząc po wodzie, przyszedł do Jezusa. Lecz na widok silnego wiatru uląkł się i gdy zaczął tonąć, krzyknął: "Panie, ratuj mnie".

Jezus natychmiast wyciągnął rękę i chwycił go, mówiąc: "Czemu zwątpiłeś, małej wiary?"

Gdy wsiedli do łodzi, wiatr się uciszył. Ci zaś, którzy byli w łodzi, upadli przed Nim, mówiąc: "Prawdziwie jesteś Synem Bożym".

Gdy się przeprawili, przyszli do ziemi Genezaret. Ludzie miejscowi, poznawszy Go, rozesłali posłańców po całej tamtejszej okolicy, znieśli do Niego wszystkich chorych i prosili, żeby przynajmniej frędzli Jego płaszcza mogli się dotknąć; a wszyscy, którzy się Go dotknęli, zostali uzdrowieni.

niedziela, 31 lipca

2011-07-31T20:06:00.000+02:00

Po śmierci Jana chciał być sam, ale nie odmówił spragnionym i złaknionym. Zawsze jest i był Miłosierny.

Mt 14, 13-21

Gdy Jezus usłyszał o śmierci Jana Chrzciciela, oddalił się stamtąd w łodzi na miejsce pustynne, osobno. Lecz tłumy zwiedziały się o tym i z miast poszły za Nim pieszo. Gdy wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi i uzdrowił ich chorych. A gdy nastał wieczór przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: "Miejsce tu jest puste i pora już spóźniona. Każ więc rozejść się tłumom: niech idą do wsi i zakupią sobie żywności".

Lecz Jezus im odpowiedział: "Nie potrzebują odchodzić; wy dajcie im jeść". Odpowiedzieli Mu: "Nie mamy tu nic prócz pięciu chlebów i dwóch ryb". On rzekł: "Przynieście mi je tutaj". Kazał tłumom usiąść na trawie, następnie wziął te pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo i połamawszy chleby, dał je uczniom, uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do sytości i zebrano z tego, co pozostało, dwanaście pełnych koszy ułomków. Tych zaś, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci.